Catalog

Bir robot dadımız olsa... Yapay zekâ çağındayız, üstelik işimiz de başımızdan aşkın! Madem öyle evdeki işleri, çocukların bakımını da bir robot üstlense ya. Liza Szabo, olağanüstü becerilerle donanmış Robot Dadı Marie Bot’u armağan ediyor bize. Her şeyin kusursuz işlemesi ne kadar iyi? Bu robot dadı kimi işleri sezgilerine yaslanarak çözebilir mi? Ya da duyguları olsa mı? Başarılı olduğunda sevinse, yanlış yaptığında üzülse mi? Robot Dadı Marie Bot’la çok daha fazlasını düşüneceksiniz. EDEBİYATIN DÜŞLEDİĞİNİ lenmekte, ona kucak açmakta ağır Y. BEKİR YURDAKUL BİLİM YAPIYOR! kalmalarımız. Liza Szabo, çocuklar için kaleme Kimimiz (tıpkı Finn’de olduğu gibi) “Yetişkinler gerçekten umutsuz vaka.” Karla’yla sevinçle karşılarken kimimiz (Karla aldığı bu ilk yapıtında, yaşamımızın Finn’in hikâyesi böyle başlıyor. Bütün hikâyeyi gibi) karşı çıkar, hatta (Susanne gibi) hemen her alanında gün günden abla Karla’dan dinliyoruz. direnç gösterir. daha çok yer alan teknolojik Anne Susanne mimar, bu aralar büyük bir Bu başka başka tutumlarımızı da ince- ürünler, özellikle de robotlarla alışveriş merkezinin yapımıyla uğraşıyor. Baba den irdeliyor, teknoloji-yaşam ilişkilerimiz birlikteliğimizin bütün cadde ve Jens radyoda editör. Ama program sunmuyor, üzerine de hoşluklar sergiliyor Szabo. sokaklarında özenle dolaşırken başkalarının metinlerini hazırlıyor. Çok çalışıyorlar Wilm Linderblatt’ın desenleriyle yetişkin dünyalarımızda yaşadığımız çooook! O yüzden evde işleri yoluna renk kattığı, Mine Kazmaoğlu’nun sıkışmışlık ve bungunluk üzerine de koymaları bir türlü mümkün olmuyor. özenli çevirisiyle akıp giden hikâye- düşünüyor, tartışıyor. Bebek bakıcılarının biri geliyor biri gidiyor. nin her aşamasında yanımızdan hiç Oysa Karla da bebek değil, erkek Liza Szabo’nun ayrılmayan başka bir gerçeklik de kardeşi Finn de... İkisi de okula edebiyat-bilim yarınlarda yaşamımızda daha çok gidiyorlar. ilişkileri bağlamında yer alacağından kuşku duymadığımız hayallerimizi HER ŞEY ROBOT robotların duygularımızla da donanıp besleyen sahici, FUARINDA donanmayacağı oluyor. içten hikâyesinin hemen BAŞLIYOR her bölümünde, özellikle de ROBOTLARLA İLİŞKİLERİMİZ Evde her şey ağır kendimizi bir anda ortasında VE İNSAN OLMAK… aksak yürürken bir buluverdiğimiz yapay zekâ çağında Szabo; fuarda “kaybolan” Finn’i bulup ailesine okul dönüşü yakında hem teknolojik yenilikleri getirmesi, istemediği / nefret ettiği okul gezisin- açılacak robot fuarının düşlüyor hem de küçük çareler den Karla’yı “kurtarması” vb. sezgisel tutumlarla afişi dikkatini çekiyor aradığımız “büyük” sorunlarımızı donattığı robot dadı Marie’yle edebiyatın bilime Finn’in. Robotlara, düşünüyoruz. yol göstericiliğine göz kırparken teknolojinin telaşlı otomatik, uzaktan koşusu için de kapıları açık bırakıyor. Sahi, gün kumandalı her şeye MÜKEMMELİ Mİ gelir uçan robotlarımız da olur belki! meraklı Finn ister de ARIYORUZ? YOKSA… Bir robot dadının çocuklara göz kulak olmaktan o fuara gidilmez mi? Bebek bakıcısı robot evin bütün işlerinde (örneğin belleğinde kayıtlı Onun ısrarlarına daya- Marie Bot, aileye katıldığı ilk binlerce yemeğe, sayısız fıkraya, öyküye, kitaba…) namayan anne ve baba gün olağanüstü bir başlangıç başarıyla yetişirken yorulmayışı (yalnızca şarjı soluğu fuarda alıyor. yapıyor. Marie’ye cephe alan ve bitiyor), üzüntü ve keder bilmeyişi / ağlamayışı, O heyecan dolu odasına kapanan Karla’nın odasının aferin beklemeyişini olağan karşılamak, buna anların ortasında Jens’in tele- dışında, evin her yerini kaydediyor. alışmaktansa kahramanlarımız -Finn ve kısa süre- fonu çalıyor. Arayan annesi, babaanne Hilde. Beklenen, istenen, umulanın çok ötesinde seyreden de arasındaki duvarı kaldıran Karla- onu hep, Jens, annesiyle bir süre görüştüğü telefonu en- bu hizmetten anne Susanne’nın duyduğu rahatsızlık duyguları da olan içlerinden biri gibi düşünüyorlar. dişeli bakışlarla kapattığında Finn’in yanlarında “her şeyin yolunda gittiği, hatta ‘mükemmel’ olduğu Otomatik makineler, robotlar, uzaktan olmadığını fark ediyorlar. yaşam”ı pek de istemediğimizi düşündürüyor. kumandalı aletler... Çok geçmeden Karla, “Merhaba, ben Marie Bot; Tam bir iyi hal; hep olumlu, içten ve yapıcı tu- Kısacası her geçen gün bir yenisiyle tanıştığımız sanırım kardeşini buldum” diye seslenen tum eksik bıraktığımız, beceremediğimiz, yanlışa teknolojik ürünler, yaşamımızı ne denli kişiye dönüyor. Karla’nın, karşısında duran, düştüğümüz hallerimizi ortaya çıkarıyor, görünür kolaylaştırsa da -edebiyat ve sanatın ısrarı da kendinden biraz uzun, bir tür kukla suratlı; sivri kılıyor sanki. Başka bir gerçeğimiz de yeni olanı, orada- duyularımızın yanında duygularımızla da burnu, kırmızı dudakları, komik gözleri ve at yeniliği çoğunlukla hemen ve kolayca kabul- donansa, varsıllaşsa diye düşünüyoruz belki. kuyruğuyla tuhaf bulduğu kadın, çok geçmeden Belki de kimilerimiz için kendi ellerimizle var anne ve babayla da tanışıyor. Desenler: ettiğimiz bu yapay ürünlerle farkımızın tam Ailenin, fuarın “resmi çocuk bakıcı ekibi üyesi” WILM LINDERBLATT da duygular gerçeğinde hep var olacağına robot dadı Marie’yle birlikteliği böylece inanıyoruz. başlıyor. Çünkü babaanne Hilde’nin Szabo’nun öyküsünde de rahatsızlığı, bir türlü istedikleri verimi kahramanlarımız, robot dadı Marie’nin alamadıkları ve çocukların “turşu kafa- olaylar karşısında belleğindeki kayıtların lar” dediği bakıcılardan bir yenisini dene- ötesine geçmesini dilerken aslında mektense bir robot bakıcıyı tercih etmek özsaygı ve empatiye yaslı bir olgunluk Susanne ve Jens’e makul geliyor. da sergiliyor. n Finn bu kararı sevinçle karşılıyor an- cak Karla direnç gösteriyor. Susanne da Marie Bot - Robot Dadı / Liza epeyce ikircikli olsa da denemeye olumlu Szabo / Resimleyen: Wilm Linderblatt yaklaşıyor. Nasıl olsa kararı deneme / Çeviren: Mine Kazmaoğlu / Günışığı süresinin sonunda verecekler. Kitaplığı / 216 s. / 10+ / 2026. 25 Haziran 2026 11