Catalog

Şiirin fısıldar, çoğalır umut! Kış Şiirleri, dizeler ülkesinin bahçesinde soluklanmaya, dilden dile neler taşımışız düşünmeye çağırıyor. Dahası var: İşte, gönlümüzce kocaman bir oyun parkındayız; nice sevdiklerimiz de orada. Gönlümüzü okşayan yolculuklar bekliyor bizi ve satırlar/ dizeler arasında dolaşan, göz kırpan sevgi. duruşlarıyla noktalama imleri doldu- şi doğursun hep birlikte/ yaşam ısınsın/ Y. BEKİR YURDAKUL ruyor. Bu kadar kalabalık olduklarına sıcak bir somun gibi.// Onu bütün ço- 1 şaşıyorum ne ki hiçbirinin sözünü, şiirini cuklara böleyim” istiyor şair. Kış Şiirleri! Sahi, niye kış? Epeyce oyalandığımı kaçırmasam telaşı da inceden kuşatıyor söylemeliyim öncelikle kitabın kapağında. Didem YAŞAMIN DÖNGÜSÜ, her yanımı. Kestek’in hazırladığı kapakta köşe bucak akıp gelen, DÜŞÜNMEYE ÇAĞRI hiç de saklanmayan kar taneleri, durduğu yerde du- ÇİÇEKLERLE YAREN Döndüm, baştan dolaştım bu ramayan yeşilin dünyama uzanışı, bir uçtan göz kır- OLUYOR KUŞLAR bambaşka bahçeyi. Her şiir bir pan renkler aldı beni mevsimlerin imlediklerine, kışın Kış Şiirleri’nin engin, sessiz çağrısının hikâye taşıyor saklısında; kimi arada saklısından armağan etmeye hazır olduğu sahiciliğe yepyeni ışıltıları dolduruyor dünyamı. saklambaç oynuyor, kimi saklandım taşıdı. Durur muyum orada? Salıncaktan kuş- İşte doğadayım. Her yan renk renk, sanarken ortada dolaşıyor. lara, kalemimden çiçeklere bir koşu tutturdum çiçek çiçek... Atatürk çiçeğinden güle, Matematiği her yerde, anda ve ki çocukluğumdan armağan... papatyaya, küpe çiçeğine, sardunyaya eğlenceli buldum. Arada oyunlar varıyorum. Her birinin şiirinden alıp kurarken, oynarken kimselere KIŞIN FISILDADIĞI RENKLER VE IŞIK... kendi çiçek şiirimi düşlüyorum. Sonra aldırmadan, arada çekilmiş köşesine “...kardan kapanmış/ köy yolla- yağmurlarla yeni dinginliklere koşarken... rı.../ Köy evlerinde çocuklar/ şim- bir bahar Öğretmenim çıkageldi, uzak mahal- di ne yapar?” doluyor dünyama. Şimdi lelerde kalmasın sayılar, kuşlar, çiçekler, zaman ve Bir kış gününün ortasına kuşlar odamda, bahçede, hayat. Çantasında dört işlem, çantasında kitaplar. doğuşumdan kucakladı beni okulda, defterlerimde, Kış Şiirleri, çocukların şiirli Türküler, deyimler, deyişler, kalıp sözler de tutmuş düşlerimde. dünyalarına, o dünyaların şairin elinden; kimi gün yaslanmış çiçek kokularına, “Unut sen/ elindeki inceliğine, rengârenk oyun- kulak vermiş doğanın ve çocukların çığlığına, gün silahı/ gökyüzünde larına, öğrenmelerine, olmuş soru yağmuruna tutmuş her birini, düşünmeye kurşunlara/ yer yok” umutlarına taşıdı; dilimin çağırmış okurunu... derken pelikan, “Suya inceliğine, saklısındaki bü- SEVGİNİN YARIÇAPI, bakıyor balıkçıl/ kaç yük hazineye... adım bu deniz?” Gün- YORGUNLUĞUN RENGİ Kış, evet, kendi dilince lük güneşlik bir havada Derken suyun döngüsü bulutların türküsüne konuşur, kendi bildiğince kararan sulardan yük- karışmış. Gurbetle sılanın ne yana düştüğünü ulaştırır çağrısını ne ki selen sese dönüyorum ararken görmüş yeryağına bulanmış suların ve can “bembeyaz bir dünya”yı sonra: “Ben bir karaba- dostların sessiz ağıtını. da sunar; onu da unut- tağım/ suları karartmak Kılavuzu kendimizde aramanın kazancıyla mamaya, yüzümüzü isteyen/ kim?/ Nasıl şii- ışımış yollar. Çocukların sahici heyecanlarından oraya dönmeye de çağırır re girer benim/ yeryağına doldurmuş testisini, sepetini, çıkınını... onca zorluk arasında artırır- batmış tüylerim.” Her birini incelikle yeniden var etmiş dizelerinde. ken direncimizi. Flamingo, karga, martı, “…Bir de bize/ yaşadıklarınızdan/ ders çıkarın, Derken haber alırız ki “Gü- baykuş, saksağan, sığırcık, diyorlar// Yaşasak,/ dersi de çıkarırız/ kursu da/ neş, karla rüzgârı/ çağırmış kırlangıç, martı ve serçe... yaşamımızdan” demiş gün ışısın diye. toplantıya./ ‘Kavgaya gerek Hepsi kendi dillerince kuru- “Sevginin yarıçapını” anneler, “yorgunluğun yok/ insanla’ demiş/ açmış yor şiirini; sevginin, hoşgörünün kıyısına sitemlerini rengini” babalar bilsin istemiş. oturumu.” Kışın diline, sesine katınca şair sözcükleri- de katarak insana. İşte, gönlümüzce kocaman bir oyun parkındayız; ni, yeni baştan anlatır “yaşamın mucize olduğunu...” 2 Serçeyi Şiir Defteri’nden biliyorum zaten. Dönüp nice sevdiklerimiz de orada. Gönlümüzü okşayan ÇARPIM ÇİÇEĞİNDEN NOKTALAMA İMLERİNE... yeniden okuyorum onun yürek ısıtan dizelerini. yolculuklar bekliyor bizi ve satırlar / dizeler ara- Veriliye rıza, tekdüzelik, durağanlık üstüne Az sonra sırayı kalemler, defterler sında dolaşan, göz kırpan sevgi. yeniden düşünmeye bir çağrı olduğu denli, yaşamın ve kitaplar alacak; yazmaya, Ödevimiz mi? Ödev gülümseten / kahkahalar attıran, umudun ellerine okumaya, anlatmaya, demeyelim de -ki sevmez uzanmaya çağıran sevgi dolu bir mektup olarak söylemeye inceden dayatılmış / tekdüze ödevleri şiir- okudum öncelikle Hidayet Karakuş’un Kış Şiirleri’ni. bir çağrı taşacak düşünelim mi inceden? Kuşlar, Kendi gerçeğimin var ettiği bir düş sarmaladı ilkin. sayfalardan. çiçekler, renkler, ağaçlar ve insan; Bir metreyi aşan kalınlığıyla karın altında kalan koşup Şimdi ya- kimin doğada nasıl bir sesi ve izi oynadığımız bahçemizden uzak, kuzineye komşu şamın her var? Ne varsa bulduğumuz, dökmek sedirde, kedimiz Aydın’a okudum çığlık çığlığa. gününden, de var dizelere şairin açtığı yoldan. Kar, tipi derken bir anda dört işlem, çarpım çiçeği telaşın her 1 Kış Şiirleri / Hidayet çıkageldi. İşte okulda, dersliğimizdeyim. Öğretmenim anından, sevin- Karakuş / Bilgi Yayınevi / sayılardan bir dünya kurmuş. Fırından yeni çıkmış cin çoğalan ye- 143 s. / 9+ / 2026. ekmeği paylaştırıyor, oyunlar kuruyor yine sayılardan, rinden koşan dizeler 2 Serçenin Şiir Defteri / renklerden, kuşlardan, seslerden... Hepsi tanış, ya- dolduruyor sahneyi. Hidayet Karakuş / Bilgi Yayınevi kın, bildiğimiz dilden ve yerden. “Bütün renkler / 91 s. / 8+ / 1998. Sonra sahneyi, kocaman sessizlikleri ve ağırbaşlı birleşsin/ güne- Desenler: YAPAY ZEKÂ 14 23 Temmuz 2026