Catalog

Kendimizi sevince… Hepimiz için çok tanıdık bir yerden sesleniyor Kutu Oyunları Kulübü’yle Gonca Mine Çelik. Ancak o çok yakından tanık olduğumuz yalnızlaştıran “akran zorbalığı” ya da “dalgacı” tutumun ardındakini arıyor, bu zorluktan çıkışa da sessizce ışık tutuyor. Elimizden geleni keşfedip dayanışmayı örgütleyince yalnızlıklar bir anda kalabalıklarla yer değiştiriveriyor. Dahası da var... gözlükleri.../ Ne derlerse Y. BEKİR YURDAKUL desinler/ Susar dalgacı çocuklar/ Seviyorsak 1 utu Oyunları Kulübü... kendimizi.” Tuttum elinden kitabın, K okul okul epeyce bir zaman HER ÇAĞDA dolaştım. Sonra okullu yıllarıma bir VARMIŞ GİBİ… uğrak verdim. Aklımda bu dizeler, Kutu oyunları çok şey söylüyordu bir yanda tanık olup oyunlarıma, oyun sevgime, oyunlara çözüm bulma çabalarım, düşkünlüğüme ilişkin de ne var ki daha ötelerde de kendi Gonca Mine Çelik’in sözünü ettiği çocukluğum. Şimdi yeniden “kulüp” çıkmadı karşıma. anımsayınca o dalgacı Belki de ben tanık olmadım, çocuk hallerimi, o yıllarda diyerek avuttum kendimi. gülüp geçen arkadaşlarım Kapakta geçirdiğim vakit de epey bir yana kedere batanlar ışık tuttu hikâyenin beni çağırdığı için hüzünlendim bunca yolculuğa ancak bu gezi grubuna uzaklardan. başka kimler çağrılıydı, kimlerle paylaşacaktım bu İşte, bu duygularla tanıştım Jumbo’yla (Daha bir bambaşka bir noktaya taşıdı. heyecanı, onu anlamak için yapıtın arka kapağını sürü lakabı vardı Memo’nun!), Kalorifer Böceği’yle, Gonca Mine Çelik, hikâyesinin akışında çevirmem yetti de arttı bile. Ferfecir’le… Bir de Memo’nun, -kulaklarını alttan alta, okullardaki bu yapıların yaşama “Okulda farklı olmak kolay değildir. Jumbo, kapatmak bir yana- yatmak bilmeyen saçları ve geçirilişindeki temel yaklaşımın ne olması Kalorifer Böceği, şişko, metalci… Bazen bir lakap, düşsel arkadaşı Ezo! gerektiğini de açık ediyor. bazen bir bakış yeter insanı yalnız hissettirmeye…” Memo’nun annesi ve babası, Ezo’nun Memo’yla Öğretim programının, sonrasında okulun Bu çok tanıdık yalnızlaştırma ya da hiç de bir süre kalmasını olumlu bulmuşlardı ama işin bu öğretmenler kurulunun önerisi ya da tasarısıyla seçilmemiş yalnızlık öyküsünün, dolayısıyla denli uzaması da onları telaşlandırmıştı doğrusu. açılması kararlaştırılan kulüp ve kol çalışmalarının yolculuğumuzun konukları da işte bu kısacık genellikle bir işe yaramadığı gerçeğini Memo ve KÜÇÜK BİR RASTLANTIDAN KULÜBE tümcede saklıydı. Özgür’ün çalışmasıyla inceden kavrayıveriyoruz. Ah, şu pazartesiler! Okulun, tatilin ardından Öğretmenler, ana babalar, okulla ve çocuklarla “Nasıl bir kulüp, nasıl bir çalışma” düşüncesini koşup gelen zor günleri! bir biçimde ilişkisi olan herkes. çocuklarımız ortaya atıp onun peşine düşseler Yalnızlığını da yanına alan Memo, işte böyle bir Herkes hazırsa çıkıyoruz yola… Demem o ki işte asıl o zaman ortaya, Memo ve arkadaşlarının pazartesi günü bir ders aralığında tanıştı “dalgacı çeviriyoruz kitabımızın kapağını. ulaştığı sonuç ve onun verimleri çıkacaktır. çocuklar”ın Kalorifer Böceği dediği Özgür’le. AKRAN ZORBALIĞI YA DA DALGACI ÇOCUK! Tam da bu noktada Kutu Oyunları Kulübü’yle Ne yapsın, sınıfta çok üşüyor, teneffüslerde Sizi bilmem ne ki ben oldum olası merak yolculuğa davetli dostlara hoş fısıltılar ulaştırıyor kalorifer peteğine sığınıyordu Özgür. etmişimdir çocuklarımızdaki bu ölçünlülük Gonca Mine Çelik. Kutu oyunlarına meraklıydı Özgür. Onlarca (standart, birbirinin benzeri mükemmel insan) Sorun olarak karşımıza dikilen ne varsa çözüme oyunun karmaşık kurallarına egemendi. Memo’nun yaklaşımının nedenlerini, kaynağını... giden yolun sevgiden geçtiğini duyumsatıyor. merakı da çizgi romanlar. Boyu posu, kaşı gözü, kilosu kulağı, duruşu Dalgacı çocukların ağında çırpınan çocukların İki “yalnız” ne iyi olmuştu da tanışmışlardı, aralarında susuşu farklı kısacası sanki o ezber edilmiş oradan kurtulmasının da yolu, kendilerini konuşurlarken birlikte kutu oyunları oynamaya hem ölçülerin (görünüşü davranışıyla) dışına kaçan tanımaları, tanıdıkça önce kendilerini sonra da de bunu okulda yapmaya karar verdiler. kim varsa bazen hızla, gün olur ağırdan dışlanır, bulundukları ortamı, yeri sevmelerinden geçiyor. Ama nasıl? Bu oyunlar en az üç kişiyle yalnızlaştırılır. Öykümüzdeki “dalgacı-zorba” karakter oynanıyordu. Akşam evde sohbet ederlerken Ezo Artık onun da yakıştırılmış bir adı, lakabı vardır. Yiğit’in (ve benzerlerinin) yaşadığı dönüşümle gösterdi çıkış yolunu Memo’ya: Bir kulüp kurun! Gelsin yalnızlıklar, bir yere ayrılmasın kederler... kulüp üyelerinin mutluluğunun kesiştiği noktaya Ne kulübü? Kutu Oyunları Kulübü! Bunun adı da yakın zamana değin (çoğun şiddet sakladıklarını seveceksiniz Gonca Mine Çelik’in. Bir kulüp hiç de fena fikir değildi. Ama kulüp için de içerdiğinden) “akran zorbalığı”ydı. en az beş kişi olmalıydılar. Bir de Öğrenci Meclisi Kulüp saatlerinde oyunlar oynamayı tasarlayan Şimdilerde “akran nezaketi” olarak anılsın onayı gerekiyordu kulübün açılması ve çalışmaya kahramanlarımız, çok geçmeden yaratıcı istenmiş ilgililer bir umarla. Edebiyatın gözünden başlaması için. oyunlarını evlere de taşırlar. Kendilerini keşfettikçe “dalgacı” çocuk diye de anarız bu kederi var eden ilişkileri, ortamdaki yerleri de değişir. Anlamışlardı ki kendilerine benzeyen arkadaşlara çocuklarımızı. ihtiyaçları vardı. Öncelikle meclise başvurmak için Şimdi sevgidir dalganın yerindeki. Ne zaman yalnızlaşmış bir çocuk çıksa karşıma, gerekli hazırlıkları hızla tamamladılar. 1 Kutu Oyunları Kulübü / Gonca Mine Çelik / çalınsa kulağıma böylesi bir yaşanmışlık aklıma DOĞRUSU, SUNMAK YA DA DAYATMAK sevgili Nursel Çetin’in Dalgacı Çocuğu Susturma Mundi Çocuk / 104 s. / 8+ / 2026. 2 Formülü şiiri düşer: DEĞİL Kİ! 2 Bir Sürü N Bir K / Nursel Çetin / Resimleyen: “Kimimiz/ Kepçe kulaklı/ Kimimiz/ Çilli suratlı... Öğrenci meclisleri, okul kulüpleri deyince Anıl Tortop / Top Yayıncılık / 64 s. - 5+ / 2010 / s. // Kimimiz/ Kekeler sözcükleri/ Kimimiz/ Takmış hikâyemizin seyri oradan beni bir anda 32. 1 Ekim 2026 15 Desen: GONCA MİNE ÇELİK