Catalog

( ) NİHAT ZİYALAN 1936 / 2026 İLE SÖYLEŞİ. ANISINA SAYGIYLA... ‘Göçmenlik denizinde boğulmamak için şiire ve dolayısıyla dilime sarıldım.’ 2005 yılı nisan ayı olmalıydı. Nihat Ziyalan (1936 / okumak için Ankara’nın yolunu tutuyor. Gençlik hayalleri 2026) üzerine Özdemir İnce ile konuşuyorduk. Gençlik sönmüyor, tam tersi gittikleri yolda iyice alevleniyor. Edebiyat dönemi arkadaşıydı. Mersin-Adana hattında üç “edebiyat yine de buluşma noktaları olarak yaşamlarının bileşkesi oluyor. kafadarı”nın buluşma öykülerini anlatıyordu. Biz, İnce ile bunları konuşurken Telos Yayınları’nda Yılmaz Pütün, Nihat Ziyalan ve Özdemir İnce’yi buluşturan Ziyalan’ın bir romanını yayımladığından söz ediyordu: edebiyat tutkusuydu. Yazılan şiirler, öyküler aralarında Güneşle Damgalı (1999). sıkı bir bağ kurmalarının ateşleyicisiydi. Gelecek on yılın, Biz onunla konuştuğumuzda yeni öykü kitabını yirmi yılın hayallerini konuştuklarını anlatmıştı. okuyordum: Severim Pazartesileri. Bundan da söz Yıl 1950’lerin başı. Yılmaz Pütün öyküler yazıyor, ederken Sidney’de yaşayan Ziyalan’a ulaşmak istediğimi yayımlıyor. Yazdığı bir öyküden dolayı (“Üç Bilinmeyenli söylemiştim. Denklem”) yargılanıp ceza alıyor. İşte bugün okuyacağınız söyleşi tam yirmi bir yıl önce Ziyalan şiirler yazmaya yayımlamaya devam ederken Nihat Ziyalan’la yazışarak yaptığımız söyleşidir. tiyatroyla buluşuyor ve önce Adana’da sonra da Ankara Aramızdan ayrıldığını öğrenince arşivime döndüm. Bana Sanat Tiyatrosu’nda oyunculuğa başlıyor. o günlerde gönderdiği şiirini (“Çayımı İçerken”) ve “Yılmaz Güney” olarak sinemada var olan gençlik fotoğraflarını, bir de film afişini sizinle paylaşmak istedim arkadaşının ivmesiyle Yeşilçam’a adımı atıyor. İnce ise sevgili okurum. “ot kaplamış bahçeyi/ şündükleriyle tanıştım. Sidney’e görmemişim/ Yasemin geldiğinde kendisini de tanıyın- kokusundan/ nasıl da ca ufkum iyice açıldı. bürümüş ortalığı Her yazdığımın anlaşılmasını çayım bitince otlara isterken her okuduğumu da anla- girişmem gerek/ yarın karım mak istiyorum artık. Şiirde sez- dönüyor/ uzun tatilinden giye sığınıyordum darda kalınca. sehpaların camını kaplayan Şimdi sezginin bile anlamını tozu/ kurumuş yaprakları irdelemek isterim. öbek öbek/ yağmursuz Düzyazıda kapsamlı çalış- günleri/ farketmemiştim/ mam Güneşle Damgalı roma- Yasemin kokusundan nımda oldu. bulaşık yığılmış/ kitaplar/ Çok zorlandım. Bu arada düz- okunmuş gazeteler/ yanı yazıyla da derdimi dile getirme- başımda/ kıştan artan odun/ yi öğrenmeye başladım. üşenmeden saydım/ altı Şair arkadaşlarım anlamın ne parça/ en iyisi çayım bitince/ demek olduğunu kavramak isti- taşımalı evin altına/ sobayı yorlarsa düzyazı yazsınlar. da temizlemeli artık Düzyazıyı biraz öğrenen şair, Yasemin kokusundan/ sözcük deformasyonuna yasla- uzun süredir nan, bir şey demeyen şiirler yaz- hissetmemiştim/ belimin maktan vazgeçer. ağrısını/ çiçekler döküldü/ koku kayboldu lu Sevda’da (2001, Can) okumuştuk öykülerinizi. Yazı yolu- ‘MUHALİFLİK, YAŞAMIMDA KIRIŞIKLIKLAR karımın en sevdiği yemeği/ zeytinyağlı fasulye nuza şiirle başladınız. Ardından romanlar geldi, şimdi de öy- yapacağım/ lezzetlenir ertesi güne/ şimdiden YAPAR. O KIRIŞIKLIKLARI DİL DENİLEN kü. Yazıyla, edebiyatla buluşmanız nasıl oldu? değiştirmeli/ havluları FIRÇAMLA, SÖZCÜKLERLE BOYARIM’ NİHAT ZİYALAN - Kırk yıla yakındır derdimi şiirle dile yatağın çarşafını yapacak çok işim var/ çayımı içince” ANDAÇ - Sizi şiire götüren duygu, atmosferden söz eder getiriyordum. Bir gün Metin Üstündağ telefon ederek Öküz için (“Çayımı İçerken” / Nihat Ziyalan / Sydney, 2005) misiniz? yazı istedi. Gönderirim dediğim için pişman oldum sonra. Çünkü düzyazıyla derdimi dile getirmeyi beceremiyordum. ZİYALAN - Hep bir şey demek için şiirler yazdım. Bir şey ‘DÜZYAZIYI BİRAZ ÖĞRENEN ŞAİR, SÖZCÜK demek benim için ruh ürpermesi geçirmek demektir. İşte o zaman anlaşılır olmanın önemini kavradım. DEFORMASYONUNA YASLANAN, BİR ŞEY Tatile gittiğimde Öküz’ün yazıhanesinde başıma geleni unu- Yaşadığım veya yaşamak istediklerim duygularımı ele geçir- DEMEYEN ŞİİRLER YAZMAKTAN VAZGEÇER’ tamam. Yazdığım metni olmamış diye bir atışı vardı Metin diğinde ancak yazarak ondan kurtulabilirim. Üstündağ’ın. Dünya başıma yıkıldı sandım. Ama haklıydı. Beni bir şey söylemeye iten duygu yüküyle günlerce boğuşu- FERİDUN ANDAÇ - İkinci öykü kitabınız Severim Pazar- tesileri (Adam) yeni yayımlandı. Daha önce de Kısa Pantolon- O sırada Şavkar Altınel’in şiiri, şiir üstüne, roman üstüne dü- rum. Yazdıktan sonra rahatlarım. Ruh ürpermesi bir tür >> 6 5 Kasım 2026