Katalog

Yaşamak için… Hacer Kılcıoğlu, kitabının adına Dünyanın İki Ucu dese de aslında yaşamın binbir ucunu, bir anlatıda sakince bir arada taşıyor sahneye. Uçların ötesinde bir yolculuk bu. Mekânlar da öyle vakitler ve duygular da... Bir geziye çağrı; içeriye, dışarıya, zamana, mekâna, sevgiye, duymaya ve anlamaya, bir de fark etmeye o ışımaya hazır güneşi... BİR OSMAN SÖYLÜYOR, Y. BEKİR YURDAKUL DERKEN SIRAYI RİTA ALIYOR... ütün diğer yapıtlarında da İlkin Osman çıkıyor benzer sorular kurcalamıştır sahneye... Sahi ne işi B aklımı, Hacer Kılcıoğlu hangi- var annesiyle babasının sini daha çok sever? Hindistanlarda hem de Zamandan mekâna, mekândan in- -Osman’a kalırsa- hiç uygun sana; duygudan yaşama, sözcükler- olmayan bir mevsimde hem den çocuklara... de onu çiçeklerle konuşan, Yanıtım da değişmemiştir: Yarıştır- “yırtık pırtık şortu, çamaşır maz ki hiçbirini. Hepsini kucaklar. suyu lekeli atleti, çıplak ayaklarıyla çevirmiş ya onun onların yokluğunda işletmek Bir bakmışsınız burada, az sonra evsizler gibi görünen”, üstelik Rita’ya kalacak. ver elini bambaşka bir uzak diyardan Osman’ı hiç de yanında istemeyen çoğalır sesi. Evet, yapabilir Rita. Hem birlikte büyüdüğü, yal- amcasına bırakıp... Her yer mekândır onun için; ülke- nızca dört yaş büyüğü Sarika var; biraz ağırkanlı Neymiş, bu mevsimde Hindistan’a ler, çiçeklerin özgürce açtığı doğa olsa -çalışmayı kendine pek uygun bulmasa- da gitmek daha indirimliymiş! Bunu an- parçaları, oynayan çocuklar, sesi öz- otelin her işini hem de çabucak yapıveren... nesi söylüyor Osman’ın. gürce çoğalan insan, insanın halleri. Buncağızla yetinmeyip Sarika için birkaç şey da- Neymiş, güzel şeyler söylenen bitkiler daha ça- Sessizce ama içlerinden biri sıcaklığında süzü- ha söylesem sizi de kışkırtmış olmaz mıyım onu bir buk büyürmüş! Bunu da amcası... lüverir aralarına. Aralarında çoğalan öykülerinden an önce yakından tanımak için: Hem büyüdü ki Osman, evde kalabilir bir başına, sözcükler ödünç alır. “Siyah örgülü saçlı, kocaman gözlü, bezelye ne işi var amcasının buçuklu odasının rahatsız ka- Öykülerini kendi dilinin inceliğiyle bezeyip anlatır yeşili tunik pantolonlu, kollarında onlarca bilezik, nepesinde? sonra. Bir sözcüğe bin gülümseme ekler, bir elin- kulağında şık şık edip duran küpeleri”, “kınalı Aman be Osman sen de hepi topu bir ay, bu de yer yer masala meyleden, arada şiire duran bir ayaklarında parmakarası terlikleriyle fıytıdı fıytıdı kadar özveri çok değil! Hem amcan seviyor seni. dil, bir eli gülümsesin çocuklar hevesinde. yürüyen” bir kız (İşte, kanlı canlı karşımda Sarika! Daha ilk sözcükleriyle kendinin kıldığı diline ko- Osman’a soran yok ama başa gelen çekilecek. Bütün kahramanlarını, anlatısında küçük büyük nuk eder dünyanın çocuklarını, bir dünya çocuğu, İyi ki Ayda var! Müzik konusunda kuzey yarıkü- rol alan karakterlerin hepsini böyle ince ince çocuk dünyasının sahiciliğini. renin en gıcık kişisi olsa da her şeyi bilen deha- gülümsemeler eşliğinde alıyor sahneye Kılcıoğlu). Aralarına ne zaman katılıp da yitivermiştir lardan çünkü. Güner Hoca iyi bir ikili olacaklarına Üstelik her an bir şarkı dökülebilir dudakla- gözden, ayrımında olamazsınız; çocukların hepsi yürekten inanıyor Osman’la Ayda’nın. rından; kimi kendi uydurduğu kimi başka başka odur aslında. “Ayda’nın amcasının milattan önceden kalma şarkılardan sözleri art arda mırıldandığı şarkılar. “Kitaplar sadece okunmak için değil yaşamak apartmanının bahçe katında oturduğunu, “Şarkıcık” dediği ezgiler eksik olmaz dilinden. içindir” derken de işte o bir oluşudur fısıldadığı, o çılgın bir hayvansever olduğunu sokakta Rita’nın annesi İngiliz. Babası Manoj, amcası yaşamaktır, o tatlı telaştır, heyecandır, meraktır, az bulduğu her kediyi bahçeye getirdiğini, her birine Aril’le Londra’ya eğitime gidince tanışıyorlar. biraz da hüzündür ve ağız dolusu gülümsemelerdir de bulduğu yere ve kedinin haline göre bir ad Okul bitince de soluğu tezatlar ülkesinin Yeni hepimiz için tanış. verdiğini söyleyeyim” diyecektim ki neredeyse Delhi’sinde almışlar. Sonra masal gibi şehir Rishi- İster bir sarkaç deyin ya da tahterevalli, belki de hikâyenin tamamını anlatmaya doğru yelken kesh ve Ganj ve Himalayalar... bir topaç; salınır, döner durur bir uçtan diğerine. açtığımı fark edip Osman’ı o bahçede amcası Hadi, koyun bir ucuna güzelim Türkiye’yi, ötekiyle AÇMAYA HAZIR BİR GÜNEŞ ve Ayda’yla (kimi seçerse artık!) bırakıyor ve uzanın Hindistan’a... Uzandık bile hem de koşarak. Neden mi bunca sıcak ve lezzetli anlatısı? Doğal, Rita’ya çeviriyorum bakışlarımı. akıcı öyküleyişini doğadan, yaşamın içinde sesler ve BECERİKLİ RİTA, SARİKA üçlemelerle bezemeyi seviyor Hacer Kılcıoğlu. VE TEZATLAR ÜLKESİ! “Dingildek” diyor, “vınıltı” diyor, “pıtpıtlayıp” Hindistan’a giden birileri diyor, “çıldırık” diyor, “hönküre hönküre” varsa orada kim çıkacak diyor; “hom hom homurdanmaya”, “kımıl kımıl ortaya bakalım diye merak kımıldanmaya” diyor; kısacası “içinde güneşler aça ettiğinizi derhal fark edip on aça” anlatıyor hikâyesini, herkesin güneşleri açsın üç yaşındaki (Öyle demeyin, istiyor, en çok da çocukların. pek de becerikli!) Rita’ya kulak “Her kara bulutun ardında açmaya hazır bir gü- veriyorum şimdi de... neş”, işte onu kucaklayıp getiriyor armağan ediyor “Benim Ritam!” deyişine hepimize; önceki anlatılarında yaptığı gibi bir kez bayıldığı, “beyaz tunik daha. pantolonunun içinde bir kral” Ve o güneşle el ele, kapakta renk katan desen- babası, annesini Londra’ya lerini sevgili Huban Korman’ın anlatının her anın- uçmak üzere havaalanına da yanı başımda duyumsayarak eşlik ediyorum bırakacak, kendisi de Delhi’de Osman’a, Rita’ya, diğerlerine... Ne güzel! n bir süreliğine alacak soluğu. Dünyanın İki Ucu / Hacer Kılcıoğlu / Günışığı Babası dededen kalma kocaman evlerini otele Kitaplığı/ 132 s. / 9+ / 2026. Desen: HUBAN KORMAN 14 9 Nisan 2026 Desen: HUBAN KORMAN