Catalog

27 EYLÜL 2026 6 Islandman ile birlikte yayınladığı ‘Mecnun’ şarkısını kısa süre önce dinleyicilerle buluşturan ARKADAŞ, sorularımızı yanıtladı ‘Müzik beni ele geçirdi’ iyatroyla adım müziğimi yaparken de daha hareketli yerlerde attığı sahnede arıyorum. şimdilerde l Elektronik müzikle Türkçe sözleri oldukça müzisyen doğal biçimde bir araya getiriyorsunuz. Tkimliğiyle Kendimi iyi ifade etmeye çabalıyorum, bir yer alıyor Arkadaş Deniz şey, doğrudan söylenmek dışında kaç farklı Koşar. Pandemide herkesin şekilde söyleniri araştırıyorum. Fonetik olarak evlere kapandığı dönemde kulağıma güzel gelen cümlelerin, başka şarkı DENİZ başlayan bir hikâye bu: sözlerinin neden hoşuma gittiğini bulmaya ÜLKÜTEKİN Zihnindeki cümleleri elektro çalışıyorum. pop tınılarıyla birleştirerek kısa sürede dikkat çeken şakrılara imza atan VE SONRA DANS ETTİK ve ARKADAŞ sahne ismiyle evrene yayan l Bu yıl yayınladığınız “ve sonra dans ettik” Koşar’dan notalarla buluşan öyküsünü hangi duygu ya da hikâyeden doğdu? dinledik... Yazlık bir kasabada gün batarken sahilde l Bize kendinizi biraz anlatır mısınız? Bir de geçen bir yaz aşkı hikâyesi olarak kurdum. “ARKADAŞ” isminin çıkış hikâyesi nedir? Çok sevdiğim boş bir sahil var orayı hayal Ben Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ederek sözlerini yazdım. Gençlik, yazın coşan Tiyatro mezunuyum ve uzun bir süre duygular, bunun geçiciliği, andan duyulan haz, hayatımda sadece tiyatro oldu. Pandemide dışarıdan görünmeyecek kadar küçük eve kapanınca müzikle baş başa kaldım bir duyguyu içeride büyük yaşamak ve öğrenmeye başladım. Bir süredir kendi konularını hissettirmek istedim. şarkılarımı bağımsız olarak ARKADAŞ ismiyle l “EX ARKADAŞLAR yayınlıyorum ve konserler veriyorum. Şarkı Kafamda ikisi aynı yerde birleşiyor, müzikte de ağlamıştım onu MEZARLIĞI”nın ardından yeni bir yapımının tüm aşamalarını odama zamanla oyun oynuyorum tiyatroda da. hatırlıyorum. albüm planınız var mı? kurduğum stüdyomdan yapıyorum. Üretimin l Pandemi, müzikal yolculuğunuzda bir l “ARKADAŞ” sizin Albüm fikrine bir süredir uzaktım her aşamasında bağımsız olmak çok hoşuma kırılma noktası olmuş gibi görünüyor. O için bir sahne personası mı, çünkü kemik dinleyici kitlem gidiyor. Bu arada işin en sevdiğim kısmı dönemde ne değişti? yoksa tiyatronun kolektif henüz var mı bilmiyorum ve tekli kesinlikle konserler. Konser verebilmek için Kırılma değil de doğrudan çıkış noktası oldu. yapısı içinde yeterince alan yayınlayınca bile dinleyicilere müzik yapıyor bile olabilirim. Arkadaş benim Ben şarkı söylemekten aşırı utanıyordum. bulamayan tarafınızın ulaştırmakta zorlanırken albümü gerçek adım, mahlas olduğunu varsayan çok Ukulelem ile cover videoları çekip utanarak sesi mi? insanlara nasıl duyururum oluyor. Annemle babam koymuş Arkadaş Zekai paylaşmaya başladım, derken yavaş yavaş ARKADAŞ, endişelerim vardı ama bugün Özger’den etkilenerek. Ben de hazır böyle bir sesimle barıştım (hâlâ barışmaya devam abartılmış ve albüm yapmak istediğime karar ismim varken sahne adım olarak kullanmak ediyorum). Sonra müzik prodüksiyonu özgürleşmiş, performatif verdim. Kendimde albüm içerisinde istedim. öğrenmek istedim. Evden çıkamadığım için ve baya da dramatik bir halim. sound olarak bir tutarlılık çok da bolca zaman da vardı. Ableton’ın o zaman KIRILMA DEĞİL ÇIKIŞ Tiyatronun sınırlarından taşan bir aramıyorum. Nasıl bir albüm olur onu üç aylık bir demo sürümü vardı, indirip versiyonum. da bilmiyorum ama hayal kurmaya l Müziğiniz çok içgüdüsel ve uzun zamandır YouTube’dan videolar izleyerek öğrenmeye başladım. Benim de içinde hikâyeler l Şarkılarınızın sesi oldukça sizinleymiş gibi hissettiriyor; oysa dediğiniz başladım. Bir videoda “Tüm tuşlara basıp olan yeni bir dünya kurmaya gibi önce tiyatro daha baskındı. Bugün müzik hareketli ve dansa yakın, sözleriniz ise ne işe yaradıklarını görmekten korkmayın” ihtiyacım var. yaşamınızın merkezine mi yerleşti? zaman zaman karanlık. diyordu. Ben de öyle tuşlara basarak deneme Ağlayarak dans etmek konseptini Müzik çok uzak bir hayal gibiydi. Şu anki l Kendinizde “star ışığı” yanılma yöntemiyle takıldım biraz. Sonra gibi hayatımın merkezinde konumlanacağını çok seviyorum. Karanlık, öfke, görüyor musunuz? Türkiye’de Beats By Girlz, şimdiki adıyla asla tahmin edemezdim. Ben sadece oyunculuk mutsuzluk bunlar hem sözle hem Başkaları ne der bilmiyorum Kreşendo kuruldu ve online Ableton ve müzik yapacağımı sanıyordum ama müzik yavaş yavaş hareketle aşılabilen duygular. ama ben sürekli “Pearl” prodüksiyonu atölyesi yaptılar. Ben de katıldım beni ele geçirdi. Tiyatro yapmayı hâlâ istiyorum ve ordan da aldığım bilgilerle deneye deneye Sahnede saçma sapan danslar filmindeki “Please, I’m a star” bu arada. Müzik hayatıma girince kendimi daha buraya kadar geldim. İlk yaptığım şarkının ederek şarkılarımı söylemek (Lütfen, ben bir yıldızım) repliğini iyi ifade edebileceğim bir araç bulmuş oldum. yanlışlıkla proje dosyasını silmiştim ve baya istiyorum belki bu yüzden tekrarlıyorum. ‘Sosyal medya olmadan bağımsız müzik olmaz’ l Sosyal medyada yalnızca bilemiyorum. Müziği odamda sessizlikte oturuyor olurum. Ben, sağlamak ve aktarmak için de müziğinizi değil, backstage’inizi bazı hislerle yapıp paylaşınca da benim gibi hisseden var mı, şarkımı arkada neler döndüğünü paylaşmayı ve müzik hikâyelerini de insanlar dinliyor mu, ne düşünüyor dinleyen duygularına tercüman seviyorum. Müzik hikâyelerini de paylaşıyorsunuz. Bu açık ve bilemiyorum ve bilmek istiyorum. olunmuş hissetti mi, o şarkıya ne bir arkadaşıma anlatıyordum ve mesafesiz tavrın tiyatro ve Benim de mesafelerim var tabii oldu, bunlar hakkında konuşmak anlatırken çok keyif aldığımı fark performans geçmişinizle bir ki ama iletişimi beni dinleyenle istiyorum. Backstage konusunda, ettim. Başkalarına da anlatmak ilişkisi var mı? kurduğumu bilmek benim için başkalarının backstage’de neler istedim ve o içeriklerim de böyle önemli. Yoksa odamda müziğimi yaptığını görmek çok ilgimi çekiyor başladı. Tiyatroyla ilişkisi anlatmaya Şu an sosyal medya olmadan bağımsız müzik nasıl olur yapmış bir yerlere atmış ve ve öğretici de oluyor. O iletişimi olan ilgim olabilir. Çocuklar nasihatlerden çok yetişkinlerin davranışlarını örnek alıyor Haftanın etkinliği Kadıköy Çizgi Festivali Geleneksel hale gelen Kadıköy Belediyesi Çizgi Festivali’nde çizerler, yayınevleri, Çocuklara yasak etkinlikler ve çizim atölyeleri sizi bekliyor. Bugün son gün, kaçırmayın. Yer: Kadıköy-Yoğurtçu Parkı Tarih: Bugün Saat: 13.00-18.00 Haftanın kitabı yetişkinlere serbest “Dünya” kitabında çocuklar, ocuklar, normaldi. Ekranda şiddet normaldi ama evde, okyanusların derinliklerinden ÇOCUKLARLA kendilerine okulda değildi. dağların zirvelerine uzanan BİR ÖMÜR yasak olan 555 çıkartma ile dünyamızı ÇOCUK EĞİTİMİNİN davranışları Ç keşfediyor. BÜYÜK ÇIKMAZI büyüklerin Zaman ilerledikçe düzelmesi gereken şeylerin yaptığını gördüğünde büyük Yayınevi: Altın Çocuk daha da kötüye gitmesi büyük bir hüsran nedeni bir şaşkınlık yaşıyor. Eyleme Kitapları elbette. Her gün şiddet, hakaret, hırsızlık, dönüşmeyen sözlü uyarı, Yaş: 7+ Sayfa: 48 haksızlık haberleriyle karşılaşıyoruz. Üstelik çocuklarda değiştirici etki ÖMÜR KURT şiddet, git gide dozunu artırıyor. Evet, eskiden yaratmıyor ve onları doğruya omur@ Evde deneyin de her şey mükemmel değildi ama şimdiki kadar yöneltmiyor. Zaman içinde cocuklarlabiromur. com da kötü değildi. Tarihin her döneminde insanlar tüm yanlışlar normalleşiyor Çocuklar, yetişkinler karşısında edepli olmalı, haksızlığa uğramış, şiddet gösterip şiddet ve birer davranış halini alıyor. Tekerleme zamanı bacak bacak üstüne atmamalı, yüksek sesle görmüş. Ancak dünya ileri gidiyor, durmuyor. İşte asıl sorun da burada başlıyor. Çocuklar sözcük oyunlarına ve tekerlemelere konuşmamalı, kimseyi alaya almamalı, sesini Toplumlar, geçmişten çıkardıkları derslerle daha bayılır. Bu hafta onlarla zor bir tekerlemeyi SÖYLEDİĞİMİ YAP, çıkarmamalı, sessiz ve uslu olmalı, bir köşede iyiye ve doğruya yönelmeli. Nitekim çocuklara ezberleyip tekrar etme oyunu oynayın. YAPTIĞIMI YAPMA! put gibi durmalıydı. Oysa yetişkinler böyle verdiğimiz nasihatler de bunun bir sonucu. miydi? Onlar istedikleri her şeyi yapabilirlerdi. Çocukken, çocukların söylemesi ayıp Yani yanlıştan aldığımız dersi düzeltmeye Söylemleriyle eylemlerinin uyuştuğu anlar olan şeyleri yetişkinlerden duyduğumda çok yönelik bir tavır. Oysa yalnızca söylemek Haftanın şarkısı nadirdi. Örneğin çocuklara, “Büyüğüne şaşırırdım. Örneğin çocukların küfretmesi ayıptı yetmiyor... Çocukların yaptığı yanlışlar küçüğüne, herkese saygılı ol” derlerdi ama ama yetişkinlerin küfretmesi ayıplanmıyordu. kızılmamalı, ayıplanmamalı. Çünkü çocuklar, Bu hafta çocuklarınızla kendileri bazen saygısızlık yapabilirlerdi. Çocukların yalan söylemesi affedilmezdi yetişkinlerin yaptıklarını yansıtıyorlar. Üstelik ve torunlarınızla Toplumdaki bu genel tavır pek çok yerde ama yetişkinler, “beyaz yalan” dedikleri tamamıyla! Ve çünkü çocuklar, yetiştikleri birlikte Fransız çocuk kendini gösteriyordu. Okulda, hastanede, evde, aldatmacaları rahatlıkla yapabiliyorlardı. toplumun, büyüdükleri evin, mahallenin, sokağın şarkısı olan “Jean Petit devlet kurumlarında, siyasi konuşmalarda, Yetişkinlere serbest olan her şey çocuklara yansımasıdır. Ve tüm bunlara ek olarak; dijital Qui Danse”yi dinleyin ekranda... Yetişkin olmak “her şeyi bilmek” yasaktı. Yetişkin yaparsa hoş görülür ama çocuk dünyanın... Evet, dijital dünya da artık çok ve başka bir kültürün demekti. Gerçekten öyle miydi? Örneğin okulda yaparsa şiddet görürdü. Yetişkinler kendilerini büyük bir belirleyici! Yaşamını çocuk eğitimine şarkısını tanıyarak bu iki çocuk kavga ettiğinde onlara şiddetin kötü iyi yetiştirememişlerdi ama çocuk yetiştirmeye adamış bütün uzmanların söylediği gibi çocuklar şarkı hakkında sohbet bir şey olduğu söyleniyordu ama mecliste çalışıyorlardı. Bu aslında “Söylediğimi yap ama kulaktan değil, gözden öğrenir. Bu yüzden ne edin. milletvekillerinin yumruk yumruğa kavga etmesi yaptığımı yapma!” tavrıydı. söylediğimiz değil ne yaptığımız önemli.