Catalog

6 EYLÜL 2026 4 Suyun içinde Kuşaklararası iki kadın ohn Everett Millais’nin 1851-1852 ‘Seyir’ yıllarında yaptığı “Ophelia”, bugün Londra’daki Tate Britain’da bulunuyor. Ressam, Shakespeare’in Hamlet Joyunundaki Ophelia’yı, suya düştükten sonra henüz batmadığı ve şarkı söylediği o ürpertici anda resmeder. yolculuğu Bir kadın ölürken dünya bu kadar güzel olabilir mi? Tabloya her baktığımda aklıma bu soru geliyor. Su berrak, otlar yemyeşil, çiçekler GÜVEN canlıdır. Söğüt dalları suya eğilmiş, doğa bütün T. Volkan BAYKAN cömertliğiyle açılmıştır. Bu güzelliğin ortasında Aslan’dan usta bir kadın ölmektedir. Ophelia’nın bedeni suyun üzerinde ağır ağır sürüklenir. İşlemeli müzisyenleri ve elbisesi suyu çektikçe ağırlaşır. Kolları iki yana açıktır. Parmakları farklı nesilleri yaşama tutunmakla vazgeçmek arasında kalmış gibidir. Dudakları bir araya getiren aralıktır. Belki son nefesini vermekte belki de kimsenin dinlemediği şarkısını söylemektedir. enstrümantal ORHUN ERKEKLERİN KARARLARI ATMIŞ albüm Shakespeare, Ophelia’nın çevresini erkeklerin sözleri ve kararlarıyla örer. Babası ve ağabeyi, Hamlet’ten uzak durması üzisyen, akademisyen bu kadar platformun olduğu bir ortam arasında bırakıyorum, bazen çok beğenip gerektiğini söyler. Hamlet önce kalbine girer sonra o kalbin kapısını ve kültür yöneticisi T. bulunmadığı için bu kadar kolay değildi üzerine çalışıyorum, bazen de aradan çok yüzüne kapatır. Babası öldürülür, sevdiği adam onu reddeder. Volkan Aslan, “Seyir” açıkçası. Şimdi dijital platformlarda zaman geçtikten sonra dinleyip “Bunu Sarayda herkes konuşur, Ophelia’nın payına susmak düşer. adlı ilk stüdyo albümünü yayınlamak gibi rahatlatıcı bir durum var. geriye atmışım” diye düşünüyorum. Ophelia çiçekler toplamaya başlar: Mmüzikseverlerin Bu da işin önemli bir tarafı. Bir tarafıyla Üretimler böyle böyle gerçekleşiyor. Biberiye, hercai menekşe, papatya, beğenisine sundu. Sony Music etiketiyle da tabii yaklaşık 16 yıldır kültür yöneticisi gelincik… Söyleyemediği sözleri çiçeklere l Albümdeki geleneksel enstrüman yayınlanan enstrümantal albüm, geleneksel olarak çalışıyorum. Buradaki çalışma bırakır. zenginliği de dikkat çekici. Sanki sözün Anadolu enstrümanlarını çağdaş ve disiplini, yoğunluğu ve temposu içerisinde Bir gün dere kıyısındaki ağaca çıkar. yerini beklenmedik bir anda karşımıza minimal düzenlemelerle bir araya getiriyor. bir şeyleri hızlıca kurtarmak hakikaten Çelenklerini dallara asarken bastığı dal kırılır çıkan farklı enstrümanlar alıyor gibi. Bu Tamamı Aslan’ın bestelerinden oluşan daha zor oluyor. Olgunlaşmasını, zamanını ve suya düşer. Elbisesi bir süre onu yüzeyde çeşitlilik bestelerinizde var mı? “Seyir” albümünde yedi şarkı yer alıyor. bekledim. Aslında adı bu yüzden “Seyir” tutar. Ophelia şarkı söylemeyi sürdürür. Çok güzel bir soru çünkü tam olarak Albümde ayrıca BaBa ZuLa ve Deniz oldu. Çünkü tamamıyla bu yolculuğumun, Ardından kumaş ağırlaşır, su bedenini aşağı ne yapmak istediğimi tarif etmişsiniz. Mahir Kartal remiksleri bulunuyor. bu seyrin bir parçası olarak çıkardım. çeker. Gerçekten de enstrümanları konuşturmak Albümde; yaylı tamburda Cahit Berkay, Kendisini ölüme mi bıraktığı yoksa ENSTRÜMANLARI KONUŞTURMAK üzerine kurulu. Melodilerin nasıl olduğu, trompette Şenova Ülker, meyde T. John Everett Millais dünyadan ne olduğunu kavrayamayacak bestelerin müzikalitesi vs. üzerine bir sürü Volkan Aslan, kemanede Ozan Bircan, l Beste üretiminiz daha çok hangi kadar uzaklaşıp uzaklaşmadığı tartışılır. şey konuşulabilir. Her şeye bir çerçeve neyde Burak Malçok, trombonda Mathew zamanlarda ortaya, çıkıyor? Disiplinli Shakespeare kesin bir yanıt vermez. Belki de bazı ölümlerin tek çizilebilir, sınır da belirlenebilir ya da Benjamin Solomon, kemanda Gabriel bir biçimde her gün üzerine eğildiğiniz bir açıklaması yoktur. Yalnızca o ölüme giden yolda birikmiş belirlenmeyebilir fakat müzik öyle bir şey Jean Jose Meidinger, perküsyonda bir çalışma yöntemiyle mi yoksa bir anda sessizlikler vardır. değil. Müziğin sınırı ve normları esasında Kerem Can Aslan ve Alşan Ozan Aslan, gelen bir ilhamla mı? biraz yapana, en çok da dinleyene göre kavalda Serkan Yıldırım, gitarda Çağrı ÖLÜMÜN RESMİNİ YAPMAK Beste üretimi ve disiplinli çalışma değişiyor. Benim ifade biçimim bu. Ben Gözeten ve Utku Çakmak, piyanoda Mert meselesi şöyle bir durum: Hayatın hiçbir Aradan yaklaşık 250 yıl geçer. Bu ölümü tuvale taşımaya karar geleneksel müzikle büyümüş ve onun Ağırlar, basta Onur Kamer, kamançada alanında birikim üzerine çalışmazsanız, veren John Everett Millais henüz 20’li yaşlarının başındadır. Çocuk eğitimini almış biriyim. Yaptığım müzik Arslan Hazreti, dudukta Gürkan Akyol, birikiminizi geliştirmezseniz tükenirsiniz. yaşta Kraliyet Akademisi’ne kabul edilmiş, “ön-Raffaellocu”ların türü ve bugüne kadar tercih ettiğim birçok saksafonda Deniz Pektaş, tulumda Selim İnsan da böyledir. İnsan böyle üretir. Yani kurucuları arasında yer almıştır. çalışmanın içerisinde bu normu, bu Bölükbaşı, 6 telli oğur sazında Burak insan üretmezse de tükenir. Üretmesi için Ophelia’nın ölümünü atölyenin karanlığında kurmak istemez. şekilde çalmayı benimsedim. Enstrüman Aykaç ve klavyede Mert Ağırlar yer alıyor. biriktirmesi gerekir. Bu okumak, yazmak, Ölüm ne kadar gerçekse çevresindeki yaşam da o kadar gerçek tercihlerimi melodinin hissettirdiği l “Seyir” albümünün uzun yıllardır çizmek, dinlemek, anlamaya çalışmak, olmalıdır. ve gerçekten “konuşabilen” dediğim hayatın içinde olmak, o duyguyu yaşamaya aklınızda olan bir albüm olduğunu 1851 yazında Surrey’deki Hogsmill Irmağı’nın kıyısına gider. nağmelerle anlatmayı tercih ediyorum. çalışmak... Her meselenin içerisinde, en Tuvalini otların arasına yerleştirir. Aylar boyunca yaprakları, öğrendik. Bu bekleyişin nedeni neydi? l Siz kendinizi en çok hangi enstrümanı çok da insanın olduğu yerde üretim vardır. sazları, yosunları ve sudaki gölgeleri resmeder. Doğayı Uzun yıllardır enstrümantal müzik ve Üretimin içerisine kendini dahil etmenin çalarken iyi hissediyorsunuz? besteler yapıyorum. Dönem dönem bunları güzelleştirmez, dikkatle bakar. Belki de bir insanın ölümünü bence dönemselliği veya belirli bir süreci Ana enstrümanım mey fakat birçoğu gibi hazır hale getirmek için çalıştım. Çoğu anlatmanın yolu, çevresindeki yaşamı eksiksiz göstermekten olmuyor. Bir şeyler yaşanıyor, bir şeyler ben de müzik yolculuğuma bağlamayla düzenlemeyi yıllar içinde toparlamıştım geçmektedir. Doğa tamamlanınca geriye Ophelia kalır. oluyor. Mutlu oluyorsunuz, üzülüyorsunuz, başladım. Vurmalı çalgılarda özellikle askı ama her şey için fırsat ve imkân olmuyor. Millais’nin karşısına Elizabeth Siddal çıkar. O yalnızca Bir müzisyen olarak benim kendi düşüyorsunuz, kalkıyorsunuz ve davulunu çok çaldım; halk oyunlarında ressamların aradığı bir yüz değil, şiir yazan ve resim yapan bir gözünüzde, kulağınızda bir şeyler ekiplere çaldım. Keza zurna da çaldım. yolculuğum içerisindeki müzisyenliğime kadındır. Ne var ki sanat tarihinin kadınlara sıkça yaptığı gibi geri dönüş hikâyem aslında biraz da bu. canlanıyor. Mırıldanıyorsunuz, bazen Uzun süre ekiplere çaldım, düğünlere yapıtlarından önce yüzü hatırlanır. çalıyorsunuz. Böyle belirli bir zamanı yok gittim. Bunların her birini çalarken O yüzden bu dönem biraz daha motive Atölyeye büyük bir küvet yerleştirilir. Elizabeth’e ağır, işlemeli edici oldu. Bir de şartlar ve koşullar belki ama hayatın akışı içerisinde, dolan melodinin kendisine göre ayrı bir haz bir elbise giydirilir, suyun sıcak kalması için küvetin altına lambalar günden güne değişiyor. Bir albüm çıkarma bir suyun taşması gibi bir birikimle bir alıyorum. Ama tabii meyin yeri başka; konur. meselesi, benim ilk başladığım yıllarda şeyler çıkıyor. Sonra onu bazen kayıtların çünkü onunla ayrı bir hukukumuz var. ELIZABETH’İN KADERİ Meyi konuşan bir enstrüman olarak Elizabeth suya uzanır. Saçları küvete görüyorum. İnsan sesine yakınlığı ve yayılır, kollarını iki yana bırakır. Elbisesi etkileyiciliği çok başka. Enstrümanı elime suyu çektikçe göğsüne çöker. Millais aldığımdan beri bir iletişim halindeyiz. O çalışmaya dalar. Lambalar söner, su yüzden gerçekten mey çalarken kendimi soğur; Elizabeth pozunu bozmaz. çok iyi hissediyorum. Tuvaldeki kadın ölürken model ‘ALANLARININ EN İYİLERİ’ üşümektedir. Ophelia’nın dudakları resimde aralanırken Elizabeth’in l Albümde usta isimlerin yanı sıra dudakları soğuktan titremektedir. genç/çağdaş müzisyenler de yer alıyor. Sonunda hastalanır. Babası doktor Farklı kuşaklardan gelen bu isimler, masrafının ressam tarafından karşılanmasını kafanızdaki bestelerin dönüşmesine nasıl ister. Bu ünlü tablonun arkasında, soğuk bir küvette katkı sağladı? saatlerce bekleyen genç bir kadının bedeni vardır. Bu bir enstrüman albümü ve aslında Millais tabloyu 1852’de tamamlar. Ölümle yaşam tuvalde kuşaklar arası bir geçiş albümü. 80’li, 90’lı birbirine karışır. Gelincik ölümü, papatyalar masumiyeti, hercai yılların çağdaş halk müziği normlarını menekşeler karşılıksız aşkı çağrıştırır. Çiçekler yalnızca süs bulabildiğiniz bir yerden, bugün remikslerle değildir, Ophelia’nın söyleyemediği sözlerdir. Kadının çevresinde günümüz dünyasına atıflarda bulunan bir açan doğa, cenazesine katılmış sessiz bir kalabalığı andırır. çalışma yapmaya çalıştık. Adını “Seyir” Bu tabloya baktığımda yalnızca Shakespeare’in Ophelia’sını koymamızın sebebi de buydu. Albümdeki görmüyorum. Suyun içinde iki kadın yatıyor: Biri, erkeklerin bütün müzisyenler alanlarının en iyileriydi yazdığı bir oyunda sesini kaybeden Ophelia. Diğeri, erkeklerin ve imece usulüyle, kolektif bir çalışmayla resmettiği tablolar arasında sanatçı kimliği gölgede kalan Elizabeth bu albüm yapıldı. O yüzden kişisel olarak Siddal. Biri çiçeklerini suya bırakır, diğeri bedenini. buna “Benim albümüm” demekten imtina Belki de bu yüzden sudaki kadın ölü görünmez. Yüzünde korku ediyorum, derken kendim bile rahatsız yoktur. Yardım istemez, çırpınmaz. Sanki yaşamın gürültüsünden oluyorum. Çünkü hiç kimsenin bir beklenti sonra ilk kez kendi sessizliğine kavuşmuştur. içinde olmadığı, beni inanılmaz motive Tablonun önünden ayrılırken geriye o aralık dudaklar kalır. Ne eden bir şevk ve güzellikle gelip eşlik söylediğini duyamayız. Belki Hamlet’in ismini fısıldamakta, belki ettiler. Hepsine tek tek teşekkür ediyorum. babasına seslenmektedir. Belki de onu güzel bir ölümün içine hapsedecek olanlara, bizim sesimizden şöyle demektedir: l Yıllardır kültür yönetimi ve akademi “Beni çiçeklerin arasında hatırlamayın. Suya düşmeden önce tarafında müziğin “mutfağında” yer neden kimsenin elimi tutmadığını hatırlayın.” alıyorsunuz. Sahne arkasında veya masada olmakla, kendi müziğinizi dinleyiciye teslim ettiğiniz o ilk anda nasıl bir his farkı oldu? Çok heyecanlandım, çok mutlu oldum, çok tedirgin oldum. Her duyguyu aynı anda yaşadım. Çünkü ben çok dinleyen biriyim. Bazen kendime bile kızıyorum, “Her şeyi bu kadar ciddiye mi almalıyım” diyorum. İnsanın kendinden bahsetmesi zordur ama bu yüzden biraz zor biriyimdir, kolay kolay böyle işlere kalkışmam. Çok önde olma hissiyatım hiç olmadı, hep kolektif üretime inandım. Bu durum hep temkinli hareket etme sebep oldu. Belki de albümün gecikmesinin sebeplerinden biri budur.