Catalog

30 AĞUSTOS 2026 4 ÇOCUKLUKTAN KALANLAR ‘Bazen zinciri l “Cinlerin Düğünü”nde otobiyografik öğeler var mı? Az ya da çok, her anlatıya kendi hayatımızdan bir şeyler sızıyor. Bunun aksinin mümkün olduğunu düşünmüyorum. Ben küçük bir köyde, kaderimiz ardından yatılı okulda büyüdüm. Dolayısıyla filmde çocukluğumdan taşıdığım çok fazla görüntü ve tanıklık var. Örneğin annenin kazana sokulduğu sahne doğrudan çocukluğumdan geliyor. Dokuz yaşındaydım. Kanser hastası olan ve artık ölmek üzere olan bir komşumuzun kardeşi sanıyoruz’ bize gelip büyük bir kazan istemişti. Adam çok acı çekiyordu, ağrısını biraz olsun dindirebilmek için onu sıcak suya sokuyorlardı. O zaman bunun ne anlama FERIT KARAHAN: ‘Cinlerin Düğünü’yle birlikte geldiğini bütünüyle kavrayamıyordum ama görüntü bende kaldı. Yıllar sonra senaryoyu uzun zamandır aradığım sinema dilini buldum yazarken o kazan yeniden karşıma çıktı. erit Karahan ile bittiği günü yazdım. evrensel olma kaygısıyla kendi bakışımızdan AY’A SEYAHAT Toronto Film ve kimliğimizden taviz vermemek gerektiğini l Cinlerin Düğünü ismini duyduğunda Festivali’nin ana düşünüyorum. Bana göre evrensellik, pek çok seyirci bunun bir korku filmi yarışma bölümüne yerelliğin törpülenmesiyle değil, olduğunu düşünebilir. Cin teması F seçilen “Cinlerin derinleşmesiyle ortaya çıkıyor. Bir ülkemizde daha çok bu bağlamda Düğünü”nü ve filme esin veren hikâyenin dünyaya ulaşması için ele alınıyor. Siz, bu temayı kaynakları konuştuk. dünyaya benzemesi gerekmiyor; sinematik bagajından koparıyor BAŞAK BIÇAK bazen ait olduğu yere ne kadar l “Cennetten Kovulmak”, ve “geçmişin günahlarıyla çok benzerse o kadar uzağa politik kaygısı yüksek bir filmdi. basakbicak aktarılan lanet” ekseninde @gmail.com “Okul Tıraşı” ise bir okulun gidebiliyor. açıklıyorsunuz ve birkaç duvarları arasına sıkıştırdı kuşağa musallat oluşunu, l Son olarak, “geçmişe kavgalı olduğu meseleleri fakat ülkenin geçmişine ve alınan zincirlerle bağlanan” bir “sinsice” -olumlu anlamda kullanıyorum- anlattı politik kararların sonuçlarına film bu ve bu unsur, yalnızca otorite ve baskı karşıtlığını. “Cinlerin Düğünü” bağlıyorsunuz. metaforik değil. Sizce o de yine siyasi bir film aslında çünkü geçmişle Bana göre cinler de lanet de zincirlerden kurtulmanın derdi var. Sinema dilinizden söz edelim öncelikle Ferit insanın yüzleşmek istemediği bir yolu var mı? Bu filmi çünkü bu filmle birlikte bir stil/akım olarak Karahan şeylerin başka bir dilde anlatılma yapma isteğinizin o zincirlerden büyülü gerçekçilik de işin içine giriyor. biçimi. Daha çok kuşaktan kuşağa kurtulmakla bir ilgisi var mı? Açıkçası politik olmayan bir sanat eserinin aktarılan bir hafıza gibi görüyorum. Var aslında. Kendini tanımak. var olduğuna inanmıyorum. Çünkü sanat, ister Bir kuşağın yüzleşmediği şey, sonraki Ama kendini tanımaktan kastım, insanın “Cinlerin Düğünü”yle birlikte beni uzun istemez dünyaya nasıl baktığını, neyi görünür kuşağın yaşamına başka bir biçimde sızıyor. içinde saklı olan gerçek benliğini keşfetmesi zamandır aradığım bir sinema diline yaklaştıran kıldığını ve neyi görünmez bıraktığını seçer. Çocuklar bazen kendilerinden önce değil. Biraz da nasıl o insan haline bir şey bulduğumu hissediyorum. Gerçeklikle Bu seçimin kendisi bile politik bir tavır. Ben verilmiş kararların, işlenmiş suçların geldiğini anlayabilmesi. Hangi gerçeküstünün, kişisel hafızayla toplumsal iktidarın insanın hayatına nasıl sızdığıyla veya kurulmuş sessizliklerin değerleri gerçekten kendisinin hafızanın, bugünün dünyasıyla mitlerin ve ilgileniyorum. İktidarı yalnızca devletle, sonuçlarını devralıyorlar. Ne seçtiğini, hangilerini ailesinden, kurumlarla veya açık baskıyla sınırlı bir şey söylencelerin yan yana durabildiği bir dil bu. olduğunu tam olarak bilmeseler çevresinden, yaşadığı zamandan olarak görmüyorum. Ailenin içinde, okulda, KENDİ KARANLIĞINI REDDETMEK bile onun ağırlığını taşıyorlar. devraldığını görebilmesi. kadınla erkek arasında, kardeşler arasında, l Filmin çıkış noktası neydi? l “Cinlerin Düğünü” de Çünkü bazen bize öğretilmiş hatta insanın kendisiyle kurduğu ilişkide bile Filme başlamadan fikir olarak bende dönüp diğer ödüllü filmlerinizden bir hayatı kendi karakterimiz, yeniden üretiliyor. Bir süre sonra insan yalnızca duran bir cümle vardı: “Kendi karanlığını bize verilmiş bir rolü kendi sonra Toronto Film iktidara maruz kalmıyor, farkında olmadan onun reddeden insan, kaderini gerçekten değiştirebilir irademiz, yıllardır taşıdığımız Festivali’nin “ana yarışma” taşıyıcısına da dönüşüyor. Bugün Ortadoğu’da mi” sorusu beni bu filmi yapmaya itti. Filmi bölümüne seçildi. Bu konuda bir zinciri de kaderimiz yaşanan gerçeklik o kadar sert, bazen o yazmaya başladığımda, sadece bu fikir vardı neler hissediyorsunuz? zannediyoruz. Belki özgürlük kadar akıldışı ki bunları çocuğuma anlatırken ve bu fikirle bir grup kardeşin, çocukluklarının de tam burada başlıyor: İnsan, gerçeküstü öğelere ihtiyaç duyuyorum. Bunu Filmleri nihayetinde seyirci son gününü yazacaktım. Çocukluk bölümü gerçekliği hafifletmek ya da ondan kaçmak için için yapıyoruz. Bir filmin nasıl o kişi haline geldiğini bitince, büyüklük hallerini görmek istedim ve değil, tam tersine, o gerçekliği katlanılabilir başka ülkelerde, başka kıtalarda anladığında, aynı kişi olarak kılmak için yapıyorum. Belki büyülü bu sefer gençliklerinin bittiği günü yazmaya kendine seyirci bulması çok güzel kalmak zorunda olmadığını fark gerçekçilikle ilişkim de burada başladı. Aslında karar verdim. En sonunda da yaşamın onlar için bir duygu ama tam da burada, daha edebilir. Haftanın etkinliği Çocuklarınıza karikatür sanatını sevdirin 30 Ağustos Zafer Bayramı arikatür sanatı, kurmalarını sağlıyor. Birbirlerinin dillerini Türk tarihinin dönüm noktası olan 30 Ağustos ÇOCUKLARLA çocukların ve kültürlerini bilmeseler de çizgilerle ne Zafer Bayramı’nı çocuklara anlatmak için BİR ÖMÜR dünyaya demek istediklerini anlayabiliyorlar. Ben bugün onları müzelere götürün. Ankara’da farklı gözlerle Anıtkabir Kurtuluş Savaşı Müzesi, Almanya’da doğdum ama Türkiye’yi, K bakmasını Eskişehir’de Odunpazarı Kurtuluş Müzesi, Türkçe karikatür dergileri sayesinde sağlıyor, olanaksız gibi İzmir’de Atatürk Müzesi, İstanbul’da Şişli tanıdım. Karikatür, insan ile gerçek Atatürk Evi, çocukların görmesi gereken yerler görünen öğeleri bir araya arasında kurulan bir bağ. Gerçeği, severek arasında. getiriyor, şaşırtıyor ve ve gülerek anlamayı, kabul etmeyi sağlıyor. düşündürüyor. Bu hafta Bu sırf yetişkinler için değil, çocuklar ÖMÜR KURT Berlin’de Kardeş Kentler için de böyle. Bu yalnızca eğlenceli bir Haftanın kitabı omur@ Derneği’nin düzenlediği uğraş değil, aynı zamanda yaratıcılıklarını, cocuklarlabiromur. com Karikatür Atölyesi’ne kendilerini ifade etme becerilerini ve hayal Suat Turgut’un yayına Cem Güventürk ve atölyeye katılan çocuklar. güçlerini geliştirebilecekleri bir alan. katıldım, Türk ve Alman hazırladığı, Fatih Okta Bazen kelimelerle anlatılması zor olan çocuklarının karikatürle kaynaşmasını inceledim. ve Yılmaz Dağlı’nın görmemiştim. Bu atölye fikrinin doğma şeyleri birkaç çizgi, bir yüz ifadesi ya da kısa bir resimlerini çizdiği nedeni de Karikatür Evi. Şimdi ilk atölyenin DİL BİLMEYE GEREK YOK diyalogla anlatmak mümkün. “NUTUK” çizgi romanı, Almanya’da yapılması çok güzel. İkinci adımı Kadıköy Belediyesi ile Berlin Kreuzberg çocuklar için eşsiz bir Kadıköy’de yapılmalı ki geleneksel hale gelsin. ‘DOSTLUĞA ARACILIK EDİYOR’ belediyesi 1996 yılından bu yana kardeş kent. kaynak. Her yıl bir konu çerçevesinde çalışmalar CEM GÜVENTÜRK (Kadıköy Belediyesi Sonrasında kurulan Kardeş Kentler Derneği düzenlenebilir ve sonra da ortaya Karikatür Evi eğitmeni): “Karikatür, çizgi ve Ya yınevi: Güneşyolu de birbirinden güzel etkinliklerin çıkan karikatürlerin sergileri yazıyla kendinizi ve dünyanızı ifade etmenin en Yayınları gerçekleşmesine öncülük ediyor. gerçekleşir. iyi yollarından biri. Karikatürde hem çizgiyle Derneğin yöneticileri Christiane Yaş: 10+ Say fa: 320 CHRISTIANE hem de dille oluşturulan bir bağ var ve bu ve Özcan Ayanoğlu, Berlin’de AYANOĞLU: Karikatür mizahla birleşince ortaya çok çarpıcı şeyler düzenlenen Karikatür Atölyesi için sanatı, kendi kendine bile ilginç Evde deneyin çıkabiliyor. Burada, Türk ve Alman çocukları “Kadıköy Belediyesi Karikatür bir şey. Evet, çünkü karikatür birlikte karikatür çiziyor. Karikatür, dostluğa Evi’ni ziyaret etmiş ve çok yapmak için dil bilmenize bile aracılık ediyor. Ne de olsa çocuk dünyası etkilenmiştik. Ortak bir çalışma Kitap defteri gerek yok. İnsanların kolayca sınırsız bir dünya, biz yetişkinlerin dünyası gibi yapmayı düşündük, sonra aklımıza bir araya geldiği bir sanat Bu hafta çocuklarla birlikte okudukları kalıplara sıkıştırılmış değil, bu özgürlük burada bir atölye düzenlemek geldi” karikatür. Bu kitaplarla ilgili düşüncelerini yazdıkları bir yaratıcılıklarının da yakıtı gibi. İşaret diyor. Berlin’deki Gençlik Sanat Okulu ve sebeple karikatür sanatçıları “kitap defteri” hazırlayın. Geleceğe kalacak en etmek istedikleri konular çok net ve yalın. Aziz Nesin İlkokulu ile görüşmeler yapmışlar, çok önemli! Onların çocuklarla güzel hatıralardan biri olacaktır. Dolaylı yoldan değil direkt şekilde anlatmak Alman karikatürist Stepan Ueding, Paul Taylan karikatür yapma yaklaşımını istediklerine ulaşabiliyorlar. Ülkeler fark ve Kadıköy Belediyesi Karikatür Evi eğitmeni destekliyoruz. etmeksizin çocukların bu gerçek ve katıksız Haftanın şarkısı karikatürist Cem Güventürk’ü bir araya ÇOCUKLAR GERÇEĞİN bakış açıları ürettikleri eserleri de benzersiz getirmişler. Böylece proje başlamış. Bu hafta çocuklarınızla ve torunlarınızla FARKINA VARIYOR kılıyor. O anlamda ülke ve kültürler değişse BERLİN’DEN KADIKÖY’E birlikte Sakarya Marşı’nı dinleyin ve bu PAUL TAYLAN (Çizer de konu karikatür ve kendini ifade etme marşın önemi hakkında sohbet edin. ÖZCAN AYANOĞLU: Kadıköy’deki ve eğitmen): Karikatür, farklı sanatı oldukça benzer kapılara açılan Karikatür Evi’nin bir benzerini daha önce kültürlerden insanların ilişki sonuçlar oluşturuyor.” Özcan ve Christiane Ayanoğlu Paul Taylan