Catalog

Coco Brun-Manzara Anıları 25 EKİM 2026 6 BERRIN KARADENZI berrin.karadeniz@cumhuriyet.com.tr Kültür rotası Bir heykelin kokusu Konserden tiyatroya, sinemadan sergiye kültür sanat dünyasında bu hafta öne çıkan etkinlikler… I v ‘Elizabeth nasıl olur? Costello’ Yüzyıllarca sanatın dışında tutulan koku, güncel sanatın BALA en güçlü malzemelerinden birine dönüşerek izleyiciyi GÜRCAN bakmanın ötesinde hatırlamaya ve hissetmeye çağırıyor. MADRA anat tarihi, büyük ölçüde gözün baktı. Kant, kokuyu tarihidir. Mağara duvarlarındaki duyuların en “nankörü” boyalardan Rönesans fresklerine, sayıyor, onu estetik empresyonistlerin ışığından bugünün yargının dışında bırakıyordu. Hegel’e göre Sdijital ekranlarına kadar sanatı de yalnızca görme ve işitme “kuramsal” yani M. Coetzee’nin “Romancının Romanı” hep bakarak anladık. Müzeler de buna göre sanata yakışır duyulardı. Koku fazla bedensel, eserinden uyarlanan Elizabeth Costello, J. kuruldu: Mesafeli durulan, sessizce izlenen, fazla geçici, fazla öznel bulunuyordu. Tablo ve yazarın etik sorumluluğunu ve sanatın dokunulmayan yerler. Bu düzende koku ya hiç heykel kalıcıydı, koku ise birkaç saat içinde uçup toplumsal işlevini sahneye taşıyor. Saim yoktu ya da bir kusur sayılıyordu. Oysa son gidiyordu. ve dokusunu yitirdi. 1992’de Rirkrit Tiravanija, Güveloğlu’nun uyarlayıp yönettiği oyun, yıllarda giderek daha fazla sanatçı, izleyiciden Koku, sanatın çevresinden yine de hiç eksik New York’taki 303 Gallery’nin ofisini mutfağa tiyatronun dönüştürücü gücünü ve estetik eserine bakmasını değil, onu koklamasını istiyor. olmadı. Tapınaklarda yakılan tütsüler, kiliselerin çevirdi ve ziyaretçilere Tay usulü yeşil köri kaygıların sınırlarını tartışmaya açıyor. Tansu Fransız sanatçı ve günlük kokusu, pişirdi. Galeriyi saran baharat kokusu, sanat ile Biçer, Tülin Özen, Defne Koldaş ve Sezer tasarımcı Coco Brun’ün sarayların gül suları dini gündelik yaşam arasındaki duvarı yıktı. Arıçay’ın rol aldığı yapım, 4 ve 5 Kasım’da “Landscape Memories” ve törensel deneyimin Bugün koku dünyanın en büyük müzelerinde. Paribu Art’ta.. (Manzara Anıları) isimli ayrılmaz parçasıydı. 2021’de Anicka Yi, Londra’daki Tate çalışması bunun en Ancak bunlar sanatın Modern’in dev Türbin Salonu’nda havada v Griye inat, ‘Kendine Has’ yeni örneklerinden biri. kendisi değil, onu süzülen makinelerin arasına her hafta değişen Üç seramik heykelden çevreleyen atmosfer ve bölgenin geçmişini çağrıştıran kokular yaydı. endine Has, müziğin farklı sesleri bir oluşan yerleştirme, güney olarak görüldü. Bir hafta Kara Veba’ya iyi geldiğine inanılan 14. araya getiren gücünden ilhamla 31 K İtalya’daki Puglia’nın Kırılma 20. yüzyılın yüzyıl baharatları bir başka hafta insanlardan çok Ekim’de Kendine Has Sahnesi’ni KüçükÇiftlik denizini, toprağını ve bitki başında avangart önceki prekambriyen denizleri, bir diğerinde ise Park’a taşıyor. Gecede Büyük Ev Ablukada, örtüsünü üç ayrı kokuyla hareketlerle geldi. İtalyan fütürist binanın elektrik santrali olduğu makine çağının Jakuzi ve Arkadaş farklı müzikal dünyaları anlatıyor. Brun, Givaudan’ın parfümörü Carlo Carrà, 1913’te yayımladığı “Seslerin, kömür ve ozon kokusu salona yayılıyordu. aynı sahnede buluşturacak. Laurène Sourdillon ile birlikte denizi temsil Gürültülerin ve Kokuların Resmi” başlıklı HATIRLAMANIN DUYUSU eden Marino’yu, yağmur sonrası toprağı anlatan manifestoda resmin yalnızca gözle sınırlı v Candan Erçetin’den Terra’yı ve Akdeniz bitki örtüsünden esinlenen kalamayacağını ilan etti. 1938’de Paris’te, Kokunun sanattaki yükselişi rastlantı değil. Bosco’yu geliştirmiş. Üstelik bu üç koku Marcel Duchamp’ın mekân düzenlemesini Koku, belleğe en doğrudan ulaşan duyu. Bir ‘Rengâhenk’ konser bir araya geldiğinde önceden tasarlanmamış üstlendiği Uluslararası Sürrealizm Sergisi’nde kokunun bizi yıllar öncesine, bir mutfağa veya dördüncü bir koku ortaya çıkıyor. Hava akımları, ise şair Benjamin Péret’nin paravanların ardında bir deniz kıyısına götürebildiğini hepimiz andan Erçetin, ziyaretçilerin konumu ve kokuların birbirine kahve kavurduğu ve salonun bu kokuyla biliyoruz. Coco Brun’ün eserinin Rengahenk projesiyle C karışma biçimi deneyimi sürekli değiştiriyor. dolduğu anlatılır. adının “Manzara Anıları” olması 11 Kasım akşamı Ankara Joseph Beuys- Yağ sandalyesi Çalışma, Aralık 2025’te Art Basel Miami Beach bu yüzden anlamlı: Brun, Puglia’yı ATO Congresium Kongre MALZEME OLARAK KOKU haftasında The Standard otelinde “Terra Aura” göstermek yerine hatırlatıyor. ve Sergi Merkezi’nde Sonraki on yıllarda koku, sanatın en ismiyle sergilendi. Ekranların gözümüzü durmadan sahnede olacak. cesur isimlerinin elinde bir malzemeye Bu yakın tarihli örnek, kokunun sanat meşgul ettiği bir çağda koku Balkanlardan Anadolu’ya dönüştü. Joseph Beuys, 1960’lardan tarihindeki rolünü düşünmek için iyi bir fırsat. sanatı bizi başka bir dikkat türüne uzanan müzikal mirası itibaren heykellerinde kullandığı Sanatın öncelikle göze hitap ettiği inancının davet ediyor: Fotoğraflanamayan, buluşturan konser, Batı’nın hayvansal yağın zamanla değişip güncel sanatla birlikte kırıldığını biliyoruz. Peki kaydedilemeyen ancak orada bulunarak senfonik anlayışıyla bozulmasını eserin bir parçası saydı. bu dönüşüm nasıl gerçekleşti? deneyimlenebilen bir sanat. Belki de Doğu’nun geleneksel Candan 1964 tarihli “Fat Chair”de (Yağ kokunun yüzyıllarca kusur sayılan ezgilerini bir araya Erçetin SANATTA KOKUNUN YERİ Sandalyesi) bir sandalyenin oturağına geçiciliği, bugün onu en değerli kılan getirecek. Batı düşüncesi kokuya uzun süre kuşkuyla yerleştirdiği yağ, yıllar içinde rengini özelliği. BÜYÜK RES M