Catalog

17 MAYIS 2026 4 Gözlemci kimliğini buğulu sesiyle birleştiren Elif Onay, kendi kabuğunda yarattığı o derin ve çok yönlü dünyayı anlattı Gazetecilik ve müzik l Aynı zamanda kültür sanat alanında da Tülden bir yazılar yazıyorsunuz. Müziğinizi üretirken gazetecilik tarafından gelen sorgulamalarla bir iç savaş veriyor musunuz? Eleştiren iç sesinizi susturabiliyor musunuz? Bu çok yönlülük size neler katıyor? Bir iç savaş var evet, kendimi çok ORHUN eleştiriyorum ama bu daha çok üretmeye yönelik bir motivasyon olarak sonuçlanıyor. direniş... ATMIŞ “Bunu neden yaptım” sorusundan ziyade, “Bu böyle olabilir” şeklinde kendi zihnimin bu üretim sürecine verdiği dönüşler arka planda lgoritmaların, hızın, içerik belki de o güvenli çemberi yaratırken sıklıkla yankılanıyor. Yapmamak veya hiç üreticiliğinin görünürlüğe selektifim. Yine de yalnız olduğum anlarda denemiş olmak beni asıl zorlayan şey olurdu. şart koşulduğu bir çağda rahatlıyorum ve içe kapanmak yeni fikirlerin Hatta kendime yönelik en büyük eleştirim her istediğin veya rahat ettiğin şekillenebildiği güvenli bir liman gibi. Yalnız zaman yeteri kadar uğraşmamak oluyor. A gibi kalabilmek de bir direniş kaldığım zamanlarda, bir olayın içindeyken Diğer bir taraftan “multidisipliner” olmak biçimi. Elif Onay da o direnişi gösterenlerden hayatımın her zaman merkezindeydi. yaşadığım duyguların da dışında kalmaya “Hayatta bir şeyi seçip sadece ona biri. Ateş Atilla ve Nurettin Çolak’la ortak çalışıyorum belki. Bu duyguları bir mantık yoğunlaşmak gerekir” cümlesini daha çalışmaları “Buhar”ın bir dizide yayınlanıp çerçevesinde ele almaya çalıştığımda, erken yaşlarda hep duydum ama bir türlü dijital platformlarda binlerce dinlemeye kısacası iç kabuğumdan kendi duygularımı içselleştiremedim. Süreci düzlemsel bir çizgi ulaşmasıyla yakaladığı ivmeyi sözü ve müziği bile iteklemeye çalıştığımda, inişli-çıkışlı ve olarak görmüyorum, bu yüzden tek bir şapka kendisine ait “Koş Gecenin Peşinden” ile çelişkili anlatılar üzerinden bu durum şarkılara takmam gerekiyor gibi hissetmiyorum. sürdürüyor. Buğulu sesiyle dikkatleri üzerine da yansıyor. Sanat eğitimi aldığım zamanlarda da birçok çeken Onay, aynı zamanda kültür sanat medyumla çalıştım. Resim, fotoğraf, video, ses DAHA AKIŞKAN VE DENGEDE... alanında da haberler yapan, yazılar yazan ve yazı, benim için bir arada birbirini besleyen bir gazeteci. Biz de Elif Onay’la son şarkısı pratikler oldu. Günün sonunda hepsi gözlem l Yıllar geçtikçe düşünsel anlamda nasıl ve üretime bağlanıyor. aracılığıyla hem müziğini konuştuk hem de değişimler yaşadığınızı düşünüyorsunuz? Bu Zihnimin içi çok akışkan, bu nedenle bu gazeteciliğinin müziğine etkilerini... müziğinizle de alakalı olabilir, genel hayata sanatsal süreci düz bir yolda veya sabit bakış açınızla da. l Şarkı söylemeye kaç yaşında ve nasıl başla- bir katı formda var edemiyorum. Kültür- Elif Onay En genel değişim hayatta yaşadığım her dınız? Sonra nasıl devam edip geliştirdiniz? sanat üzerine yazmak beraberinde bu şeyin benim iyiliğime olacağına inanmak alandaki insanlarla tanışmayı, daha çok Bebeklik videolarımdan gördüğüm üzerine kurulu biraz “delulu” bir mentalitede “sanat” görmeyi beraberinde getiriyor ve kadarıyla 2 yaşımdan beri. Televizyonun yaşamak. Hayatta bazı deneyimlerin, günün sonunda ortaya çıkardığım üretimi başında müzik klipleri izleyerek büyümüşüm. insanların ve rutinlerin akıp gitmesine izin destekliyor. Kendi anılarımı düşündüğümde de ses vermek gerekiyor. Çok sert köşelere sahip kaydeden bir oyuncağım olduğunu olunca o sert köşeler günün sonunda kendime hatırlıyorum. O zamanlar 6-7 yaşlarındaydım, ‘İçerik üreticiliği şarkı larda daha da artacak mı? batıyor. Daha akışkan ve dengede kalmayı kendi çapımda şarkı yazmaya çalışıyor ve Evet henüz pek yayınlamasam da İngilizce önceliklendiren bir ruh halini benimsemeyi o cihaza kaydediyordum. İlkokul zamanları yazmaktan zor’ de yazıyorum, ilerleyen zamanlarda daha da öğreniyorum. O yüzden kendi zihnimin konservatuvara gitsem de ortaokula kadar artmasını istiyorum. bana koyduğu sınırlara karşı da dikkatli l Sosyal medyayı kimseye açmadığım bir yönümdü şarkı olmaya ve değişimi daha kolay kucaklamaya çok aktif kullanan ALGORİTMA ÇAĞINDA... söylemek. Çekingen ve tek çocuk olduğum çalışıyorum. Zaman ve hayattaki her şey gibi isimlerden için kendi dünyamda olmaya alışıktım. l Bugünkü tüketim alışkanlıklarının ya- ben de var olduğum her saniye değişiyorum, değilsiniz. Bu Sonra bir şekilde ortaokulda müzik dersinde rattığı beklentiler sizi nasıl etkiliyor? Kendi görünürlük bu sürecin tadını çıkarmak da güzel. bu yönüm ortaya çıktı. Ortaokul mezuniyet şarkılarınızda alternatif müziğin birbirine zorunluluğu veya Sanatsal açıdan düşünsel anlamda ise töreninde şarkı söyledim. Sonra lise zamanı benzeyen melodilerinden kaçınmak için neler “içerik üreticiliği” yaratıcı sürecin daha katmanlı bir hale yapıyorsunuz? müzikalinde ve birkaç yıl sonu gösterisinde beklentisi mi daha geldiğini hissediyorum. Yazılı, görsel veya Bu kadar görsel-işitsel içeriğin olduğu dijital sahne aldım. Dürüst olmak gerekirse her zor sizin için yoksa müzik bazlı ürettiğim her şeyin birbiriyle dünyada ürettiğim işin öne çıkması kolay deneyimde heyecandan titriyordum ama bir şarkı yazmak mı? bağlantılı olabileceğini görüp, belki bu değil. Algoritmalar belli trendleri destekliyor, şekilde içimdeki bir his üstüne gitmem için Kronik olarak disiplinlerin bir araya geçtiği alternatif ama buna rağmen kendi sanatçı kimliğim beni itekledi. Üniversite sonrası karantina “çevrimiçi” biriyim potansiyeller üzerine düşünmeye başladım. ekseninde bir dijital ayak izi bırakmayı önemli aslında... Ama içerik döneminde bu işi ciddiye alma konusunda Ve kalıp dışı düşünmek/üretmek o kadar uzak üretmek kolay değil buluyorum. Aslında belli bir sound’dan uzak cesaretlendim, üretmek ve yayınlamak bir senaryo gibi gelmiyor. Kafamda yatan çünkü kafamda durmaya çalışmıyorum. Ne olmasını istiyorum istedim. Ses nasıl kaydedilir, en kolay şekliyle potansiyelleri irdeleme isteği her geçen gün yer edinen estetik algıyı aşmak her şeyden zor sorusu daha ağır basıyor, bu nedenle üretim prodüksiyon nasıl yapılır, hangi mikrofonu geliyor. Benim için en sert kalıp bazen kendimi daha da ağır basmıyor artık. sürecinde de ortaya çıkan işin içime sinmesini almam lazım gibi sorularla bir yapboz yapar sanatçı olarak, görsel olarak nasıl ortaya önceliklendirmeye başladım. gibi sıfırdan gelişti süreç. l Neyi daha çok yapabilmeyi dilerdiniz? koyduğum oluyor. Çok net bir estetik çizgim l İçe kapanık biri misiniz? Gözlemci olmak Bunu çok net bir kelimeyle tarif etmek zor var ve bunu tasarlayarak oluşturmadım. Beni l En çok dinlediğiniz müzisyenler kimler? müziğinize ne yönden katkı sağlıyor? ama şöyle ki, bazı zamanlar üzerimde bir tül çeken belli görsel elementler var. Bu çizgiyle Bu ara sıklıkla James K, yergurl, Rowena Kendimi bildim bileli böyleyim. gibi beni saran, kimi zaman daha mesafeli uyuşmayan içerikler üretmek zor geliyor, Fysx ve Tia Gordon dinliyorum. Bu isimlerin o yüzden içerik üretirken de kendi yolumu Gözlemlemek hayatımın merkezinde, beni olmama neden olan bir kabuk olduğunu işleri de ortak bir havuzda kesişiyor. Rüya- bulmaya çalışıyorum. Asıl soruya gelecek hem güvende hissettiren hem de besleyen hissediyorum. O kabuk bana ben olmakla vari atmosferik tonu ve sözlerdeki samimiyeti olursam “içerik üreticiliği” beklentisi kesinlikle bir alan. Diğer bir taraftan da kayıtsız ilgili çok şey katıyor, hatta olmasaydı dinlediğim şarkılarda da arıyorum sanırım, daha zor, şarkı yazmak kendi akışında gelişen ve kalamıyorum bir şekilde o gözlemlere karşı, üretemezdim. Bazen onu üstümden atabilmek bana ilham veriyor. beni rahatlatan meditatif bir süreç. düşüncelerimi aktarmam gerekiyor. Aslında ya da görmezden gelmek nasıl olurdu diye l İngilizce sözler/şarkılar ilerleyen zaman- yakın çevreme karşı çok dışa dönük biriyim, düşünüyorum. Bond olmak veya olamamak “Söylesene, kendine yalnızken kimliklerini adeta bir kaosa sürükleyen Ian AY’A SEYAHAT nasıl tahammül ediyorsun? Fleming’in “beyaz casusu”, içinde yaşadığı Kim olduğunu bile bilmiyor ülkenin tüm karşıtlıklarının arasına sıkışmış olmalısın.” bir kimliği yok etmenin eşiğine getiriyor. “Bait”in (Zoka) açılış Ancak “Bait”te ilgi çekici olan, ele aldığı sekansında Bir Bond bunca meselenin ciddiyeti altında ezilmek kızının, yeni Bond bir yana dursun, hem kendisiyle hem de olmaya hazırlanan temalarıyla mütemadiyen dalga geçerek BAŞAK BIÇAK Shah Latif’e sorduğu anlatısını şekillendirmesinden kaynaklanıyor. basakbicak bu sorunun, Pakistan @gmail.com Tüm bunların üzerine, eğlence sektörünün kökenli İngiliz aktör Riz kimlik politikalarına bakışı ve beyaz Ahmed’in yaratıcısı ve olmayan aktörlere yaklaşımı da eklendiğinde başrol oyuncusu olduğu “Bait”, hem artık daha sıklıkla duyduğumuz dizi için önemi büyük. Çünkü bu cümleyle ötekileştirici politikalara yönelik eğlenceli seçmeler sırasında bir anda tetiklenen ve bir yergi hem de ırkçılığı içselleştirmiş bir repliklerini unutan Shah’ın, yeni Bond olup karakterin, toplum, aile, inanç ekseninde dizi, genç bir aktörün kariyeri ve karakteriyle Shah’ın, üzerinde durduğu ve zaten sallantıda olamayacağından öte günümüz Londra’sında, bağlantılı olarak eteğindeki taşları her olan zemin tamamen çökmeye başlıyor. Bu nasıl hızlıca çözülebildiğinin bir kanıtı haline Pakistanlı bir İngiliz olarak aslında kim bölümde birer birer dökmeye başlıyor. andan itibaren, yeni ve “ilk koyu tenli James geliyor. olduğu ve nerede konumlandığı sorgulaması, Bond” olma hayalleri, Pakistanlı olmak, Kuşkusuz Bond bir sembol ve temsil bu eğlenceli hicvin özünü teşkil ediyor. IRKÇILARIN HEDEFİ Londra’da öteki olmak, Müslüman olmak ettikleriyle, bugünün dünyasında hâlâ pek KAHKAHA DOLU BİR SEYİR Nitekim oyuncu seçimlerinin peşi sıra, gibi, kesesinde taşıdığı pek çok kimliğin çok göçmen için dil, din, kültür, inanç, sınıf adı “yeni James Bond” olarak haberlere Prime Video’da yayınlanan ve zekice çatışmasına yol açtığı gibi sektördeki gibi pek çok unsurdan oluşan benlik algısını düştüğünde bir anda ülke çapında popülarite kurgulanmış diyalogları ile göz kamaştırıcı konumu ve yeterince başarılı olamaması gibi bozguna uğratabilecek bir figür. Riz Ahmed, kazanan Shah’ın, aynı zamanda ırkçı performanslarıyla kahkaha dolu bir seyre problemleriyle de bir tür kimlik bunalımına bu durumun çok farkında olan ve kendisi de söylemlerin de hedefi haline gelmesi dönüşen “Bait”, Riz Ahmed’in otobiyografik neden oluyor. Şeker Bayramı’nı çevreleyen bu “ölümcül kimliklerle” mücadele etmiş bir halihazırda kırılgan yapısını daha da unsurlar taşıyan yeni komedisi. İngilizlerin dört günlük sürede, James Bond olmaya aktör olarak, “beyazlar” için böylesi önemli zorlamaya başlıyor. Yıllarca kendi topluluğu pek sevdiği tartışmalardan biri olan “Yeni “layık olup olmadığı” endişesiyle varoluşsal bir timsali “alay konusu etmekten” geri James Bond kim olacak” sorusunu çeperine, içinde “biri” olmaya çalışmış, ailesinin bir krize sürüklenen Shah, yanında taşıdığı durmuyor ve ortaya, mizah dozu yüksek bir koyu tenli Pakistan kökenli bir aktörün gözünde “bir şey” olmak için çabalayan domuz kafasıyla kurduğu monologlarla da hikâye çıkıyor. Şöhretin kimliği örseleyen yeni Bond olma olasılığını da çekirdeğine ve geçmişi, muhtemelen pek çok göçmen söz konusu krizi derinleştiriyor. yanları, bazı insanlar için nasıl kolayca yerleştiren dizi, tüm bunları sürreal öğelerle çocuğu gibi zorbalık ve şiddetle şekillenmiş YOK OLAN KİMLİK yutabilecekleri bir “zokaya” dönüşür ve bu harmanlayarak heyecan verici bir öyküleme Shah’ın kariyerindeki en önemli an bir anda zoka, onları nasıl dönüştürür ve hızlıca yok büyük bir kabusa dönüşüyor. Ailesinin Kime, nereye, hangi topluluğa ait olduğunu yaratıyor. Göçmenlerin ülkedeki konumu, evine atılan domuz başıyla tehdidin salt bilmeyen, yönünü ve yolunu bulamayan eder sorusunun iğneleyici bir yanıtı aynı özellikle yeni neslin kültürel entegrasyonu, ırkçılık, İslamofobi gibi pek çok “derdi” olan kendisine yönelik olmadığını fark eden bir karakterin “ötekiliğe” ilişkin tüm zamanda “Bait”. Mutlaka seyredilmeli! PUANIM: 7/10