Katalog

gorus@cumhuriyet.com.tr 17 OCAK 2026 CUMARTESİ 2 OLAYLAR VE GÖRÜŞLER Mektup (Kafka’ya) Chul Han, “El emeğin ve eylemin işlerle yaşama tutunmaya çalışma tecrit ve zulmün istemeden bize BUĞRA GÖKCE organıdır. Parmak ise buna karşın anlamındaki bir kazanım içinde getirdiği özellikle üzerinde durulması İPA BAŞKANI, ŞEHİR PLANCISI seçimin organıdır. Geleceğin elsiz olduğumuz söylenebilir. Bunu içinde gereken bir unsuru olarak görüyorum. aydır mektup yazmak, insanı, kendi gereksinimlerini tatmin bulunduğumuz cezaevi koşullarından Hal böyle olunca mektup konusunda yanıtlamak ve hatta mektup etmek adına yalnızca parmaklarını memnun olma ve burayı olumlama biraz okuma ve düşünme fırsatı da 10bekl emek en önemli direnç kullanır. Yaşamı onu eylemlerde anlamında anlatmıyorum. Aksine buldum. Sanırım mektup konusundaki ve yaşama bağlanma biçimi oldu adeta bulunmaya zorlayan bir drama değil buradaki tecrit ve insan onuruna en önemli ve şaşırtıcı söylemlerden benim için. Eminim ki cezaevine ve bir oyundur. Bu sebepten herhangi bir aykırı “kuyunun dibinde taş” birisini Kafka gerçekleştiriyor. Kafka Bu görsel yapay zekâ burada mekânın içine sıkışmış zamana, şey sahibi olmaktansa tecrübe etmek olma durumunu, zulmü aylardır Milena’ya yazdığı bir mektubunda ile oluşturulmuştur. 1970’li 80’li yıllarda kalmış teknolojiye ve tadını çıkarmak ister. Geleceğin elsiz anlatıyorum. “yaşamının bütün talihsizliğinin mektup Hayaletler postadan sonra telgrafı, telefonu erişim dünyasında mektuplar epeyce insanı parmaklarıyla akıllı telefonun Tüm olumsuzluklara rağmen yaşama yazmaktan kaynaklandığını” belirtiyor. da icat etmiş ve insanlığı mahvedeceklerdir. önemli şeyler haline gelivermiştir. ekranını kurcalayan ‘Phono Sapiens’e tutunmak için yaptığımız tüm iş ve Kafka’ya göre bu talihsizliğin nedeni Tüm bu acı deneyimi yaşayan kader yaklaşır” diyor. eylemleri mutlu olabilmek, bunu mektupların ruhlarda korkunç bir Kafka’nın hayaletleri mahkûmları ve mağdurları için… zorlayabilmek için ürettiğimiz her şeyi yıkımı da oluşturmasıdır. Ona göre, Günümüz dijitalleşmesinin üzerinden Silivri Cezaevi’ne geldiğimden beri Kuyunun dibindeki taş ve tüm çabamızı bir direniş ve yaşama uzaktaki bir insan düşünülebilir, bakılırsa sanırım Kafka bu hayaletlerin “parmak” yerini tekrar “el”e bıraktı. tutunma eylemi olarak tanımlıyorum. yakındaki biri ise dokunulabilir, Cezaevinde bulunmanın sağladığı internet, e-posta ve cep telefonu icatları Mektup da cep telefonundaki mesaj ve Ancak teknoloji detoksu ile “el”i, geri kalan her şey ise insan gücünü “teknoloji detoksu” sayesinde Phono ile insanlığa karşı nihai bir zafer elde etmiş arama seçenekleri yerine tekrar “el”in eylemi, emeği ve hatta en zarif ifade aşmaktadır. Bu haliyle mektup Sapiens’ten tekrar eli, emeği ve eylemi olacaklarını insanlığın ve ruhların ağır öne çıkış araçlarından birisi. Byung- biçimlerinden olan mektubu da ağır yazmak hayaletlerin değiş tokuşudur. ile var olan Homo Sapiens’e dair yıkımına neden olacağını söyleyebilirdi. Bu haliyle yaşadığı dönem içinde Kafka mektup yazmak zorunda olmanın onda yarattığı yıkımı ve ruhundaki tahribatı hayaletler diye tanımladığı o dönemin duygu ve iletişim araçları olan olanaklara fatura ediyor görülmektedir. Oysa parmak ve seçimleri üzerinden Phono Sapiens’i deneyimleyerek ve giderek neredeyse telefonu ile bütünleşik yaşamak zorunda kalma ve bundan dolayı eleştirilme durumundan, 70-80’li yılların iletişim ve teknolojisine ve hatta duygusal erişim anlamında elinde yalnızca mektup yazma ve okuma olanağı kalmış bir Silivri sakini (!) olarak Kafka’dan ayrılıyorum belki de haddim olmadan… Zira burada mektup duygu demek, ruh demek, dostluk demek, aile demek, sevgili-eş demek, yaşam demek… Tıklayan işaret parmağına ve onun her şeyi tüketilebilir kılan seçebilir haline karşın, burada tekrar mektup yazan elin, duygu dünyamızın eylem ve emeğini sevdiklerimizle buluşturma olanağı ile bir bütün oldum. Kafka Alev Coşkun Mehmet Zaman Saçlıoğlu Polat Onat Orhan Bursalı Milena’ya yazdığı mektupları kendi adına Atatürk - Karar ve Tavır Güneş Umuttan Şimdi Doğar Uzaylı Ulus Yıkıcılığı Zamanları “talihsizlik” olarak nitelese de ben Filiz’imle İnceleme Söyleşi Öykü İnceleme yazışmalarımı acısıyla-tatlısıyla bir mücevher 13,5x24 / 744 sayfa 13,5x21 / 480 sayfa 12,5x19,5 / 336 sayfa 13,5x21 / 296 sayfa gibi değerlendiriyorum. ‘Phono Sapiens’ Kafka, dokunarak, yaşayarak sevgiyi doğrudan hissetmek yerine bunu dolaylı olmaya zorunlu kılan mektupları, telgraf, telefon ve benzeri olanakları bu duyguları “insanlığı yutan bir nevi hayalet” olarak anlatmayı seçiyorsa da ben dijital çağın ‘Phono Sapiens’ini deneyimledikten sonra -zorunlu olarak en az iletişim ile- mektubu, sevdiklerine ulaşma şansını görüp yaşama mecburiyeti ile burada annemden, eşimden, ailemden, dostlarımdan gelen mektupları neredeyse kutsal belgelermiş gibi sarıp sarmalıyorum. O yüzden uzaktan, tanıdığım hatta tanımadığım tüm insanların, yurttaşlarımızın mektuplarına en kısa sürede yanıt veriyor, mutlu oluyor; o iletişim ile kendimi yaşama bağlıyor, kıymetli hissediyorum. Mustafa Balbay Mahmut Akok Özlem Yüzak Belgin Bıyıkoğlu Byung-Chul Han’ın hitabın dahi “ortadan Şahsıma Mektuplar Altı Oku Çizerken Peki Şimdi Nereye? Ay Işığında Yolculuk kalkar” diye tarif ettiği dijital iletişim Hiciv Anı İnceleme Roman ortamının “Öteki bilhassa aranmaz, aramak 13,5x21 / 128 sayfa 13,5x21 / 176 sayfa 13,5x21 / 176 sayfa 12,5x19,5 / 272 sayfa yerine mesaj yazmayı tercih ederiz; çünkü metinsel olarak ‘ötekine’ daha az maruz kalırız. Böylece ses olarak öteki kaybolur” dediği ve buraya girmeden önce benim de bu ruh halinde hissedip yaşamaya her gün CUMHURİYET YAZARLARI, 18 ’İNCİ ÇUK UROVA KİTAP FUARI’ND A OKURLARI YLA BULUŞU YOR yaklaştığım günlerden sonra sanki “geleceğe dönüş”ü yaşayıp geçmişe geri geldiğim, 17 OCAK CUMARTESİ 18 OCAK PAZAR 80’lerin iletişim olanakları ortamında mektubu bağrıma basar ve onunla mutlu olur hale geldim. Elbette buradan çıktığımda mektup yerine modern iletişim olanakları ile haberleşeceğim sevdiklerimle ama eğer böylesi bir zorunluluk ortamı varsa altüst olmuş yaşamımız içinde elde olanın kıymetini gayet iyi bilmekle kalmıyor; onun duyguların tertemiz anlatım yollarından biri olduğunu da yaşayarak görüyorum. Mektup kâğıdı ile, kalemi ile, emekle yazılmış el yazısıyla ya da dijital olarak yazılsa bile size çıktı alıp avukat, aile ya da posta ile iletilme gayretiyle… EREN AYSAN ALPER AKÇAM OKAN TOYGAR MUSTAFA BALBAY Yaşamın değerini ıskalamadan İnsan sesine hasret kaldığım, insan SÖYLEŞİ İMZA İMZA İMZA sohbetlerinin yasak olduğu bu kuyunun 14.00 dibinde bana ses, soluk, sohbet olan, beni 13.00 15.00 yaşama bağlayan her türlü mesaj, mektup ve gönderinizle “insan” olduğumu daha iyi anlıyor, yaşıyorum. Mutlu oluyorum. Ruhum inceliyor, yüreğim hafifliyor; emeğin ve yüreğin gücüyle aşabileceklerimin inancıyla doluyorum. Umut buluyorum, unutulmamış olduğumu hissediyorum. Nesne-şey olmayıp insan ve kıymetli olduğum duygusu beni geleceğe ve yaşama bağlıyor. Buradan çıktığımda telefon, e-posta ve internetle yaşamak zorundayım biliyorum; yadsımıyorum, reddetmiyorum da ama artık bu acı deneyim elimi, emeğimi, yüreğimi, duygularımı, sevdiklerimi ve hatta yaşamın değerini ıskalamaksızın yaşama gerekliliğini de hafızama ve yüreğime kazıdı. Daha başka bir iletişim ile yaşamaya çalışacağım çıkınca. İnsanımıza, yüreğimize, ruhumuza, sevdiklerimize bir de bu gözle bakarak başka türlü değer vereceğim. “Elimden” geldiğince… “İnsan” olmaya çalıştığım bir ömürlük gayretimi bu yönleri ile de büyüteceğim. Homo Sapiens duygusuyla, yüreğiyle insan ve değerli. Phono Sapiens’e de asla teslim olmayacağım; zulme olmadığım gibi. Bu mektup hem Kafka’ya hem de özeleştiri yapmak isteyen teknoloji bağımlısı haline gelmiş modern insana…. Hadi el’imizi, yüreğimizi, duygularımızı ve yaşamımızın güzel gerçeklerini yeniden keşfedelim. Saygıyla…. SİLİVRİ