Catalog
Publication
- Anneler Günü
- Atatürk Kitapları
- Babalar Günü
- Bilgisayar
- Bilim Teknik
- Cumhuriyet
- Cumhuriyet 19 Mayıs
- Cumhuriyet 23 Nisan
- Cumhuriyet Akademi
- Cumhuriyet Akdeniz
- Cumhuriyet Alışveriş
- Cumhuriyet Almanya
- Cumhuriyet Anadolu
- Cumhuriyet Ankara
- Cumhuriyet Büyük Taaruz
- Cumhuriyet Cumartesi
- Cumhuriyet Çevre
- Cumhuriyet Ege
- Cumhuriyet Eğitim
- Cumhuriyet Emlak
- Cumhuriyet Enerji
- Cumhuriyet Festival
- Cumhuriyet Gezi
- Cumhuriyet Gurme
- Cumhuriyet Haftasonu
- Cumhuriyet İzmir
- Cumhuriyet Le Monde Diplomatique
- Cumhuriyet Marmara
- Cumhuriyet Okulöncesi alışveriş
- Cumhuriyet Oto
- Cumhuriyet Özel Ekler
- Cumhuriyet Pazar
- Cumhuriyet Sağlıklı Beslenme
- Cumhuriyet Sokak
- Cumhuriyet Spor
- Cumhuriyet Strateji
- Cumhuriyet Tarım
- Cumhuriyet Yılbaşı
- Çerçeve Eki
- Çocuk Kitap
- Dergi Eki
- Ekonomi Eki
- Eskişehir
- Evleniyoruz
- Güney Dogu
- Kitap Eki
- Özel Ekler
- Özel Okullar
- Sevgililer Günü
- Siyaset Eki
- Sürdürülebilir yaşam
- Turizm Eki
- Yerel Yönetimler
Years
Our Subscribers Can Login And Read Original Page
I Want To Register And Read The Whole Archive
I Want To Buy The Page
Fotoğraf: Vedat Arık
1 KASIM 2026
6
Gülay, yeni albümüyle dijital çağın hızına inat kalıcı bir müzikal hikâye sunuyor
Şarkısını söylemeye
devam ediyor...
ürk müziğinin özgün ve duru minimalist, akustik ve yaylı ağırlıklı dokunuşlar
yorumcularından Gülay, üç yıllık
yaptık. Sözcüklerin hakkını da verecek bir
bir aranın ardından hazırladığı
müzikal sarmal yarattık diye düşünüyorum.
“Şarkısını Söyleyen Kadın”
Gitarların sıcaklığıyla aşkın o can cana halini
Talbümüyle dinleyicileriyle
verirken, bağlama ve feryat eden yaylılarla da
yeniden buluşuyor. İstanbul’un gürültüsünden
coğrafyamızın o kadim hüznünü sound’umuza
uzaklaşarak Köyceğiz’in doğasına ve
sadelikle işledik. Sonuçta ortaya, ne aşkın
dinginliğine sığınan sanatçı; altı aşk ve altı
coşkusundan ne de hüznün ağırlığından ödün
ORHUN
hüzün teması etrafında şekillenen bu yeni
veren, ikisinin dengesiyle demlenmiş, baştan
ATMIŞ
çalışmasında, hayatın iniş çıkışlarını ve
sona bir hikâyesi olan çok içimize sinen bir
demlenmiş duyguları müzikal bir hikâyeye
albüm çıktı.
dönüştürüyor. Dijital çağın “hızlı tüketim” baskısına ve
HARF OYUNLU MESAJ
tekli akımına karşı albüm bütünlüğünü savunmaya devam
l Çıkış şarkınızın sözlerine gizlediğiniz harf oyunlu mesaj
eden Gülay ile yeni üretim sürecini, müzikal duruşunu ve
fikri nasıl ortaya çıktı? Dinleyiciyi nasıl bir keşif bekliyor?
Köyceğiz’deki yaşamının yansımalarını konuştuk.
Sözlere gizlenen o harf oyunlu mesaj fikri, aslında
l Üç yıllık aranın ardından gelen yeni çalışmanız
dinleyiciyle aramda sadece müzikle değil, zekayla
“Şarkısını Söyleyen Kadın”, bugün durduğunuz yeri ve
ve duyguyla örülü, çok daha derin bir bağ kurma
olgunlaşma döneminizi nasıl özetliyor?
arzusundan doğdu. Onları, tam anlamıyla dedektiflik
Dün olduğu gibi, bugün de duygu ve cesaret odaklı
yapacakları, sabır ve dikkat gerektiren bir keşif süreci
bir iş yaptık. Ancak daha uzun damıtarak. Sevgili
bekliyor. Şarkıyı ilk dinlediklerinde kulaklarına çalınan
Okan Özdemir’in aranjörlüğünde değerli besteci
o tanıdık, hüzünlü ya da coşkulu Gülay melodilerinin
arkadaşlarımla bu odakta birleşmeyi başardık. Benim
ardında, aslında tamamen başka bir alt metin akıyor.
duruşum ve yaşamsal özetim kadar; tüm insanların
Satır başlarını bir araya getirdiklerinde, kelimelerin
iç dünyasını özetleyen bir çalışma sunduğumuzu
içindeki vurgulu harfleri yan yana koyduklarında ya
düşünüyorum. “Hamdım, piştim, oldum” felsefesini
da nakarattaki o gizli ritmi çözdüklerinde karşılarına
elbette önemsiyorum. Ancak her işimiz, dinleyenle
tek bir kelime, belki bir isim ya da doğrudan kalplerine
bütünleştiğim her şarkım; benim için “birlikte pişme”
dokunacak gizli bir manifesto çıkıyor.
anlamı da taşıyor. Dolayısıyla; ben tek başıma değilim,
onlarla birlikte oluyor ne oluyorsa.
l 90’lardan bugüne müziğin tüketim şekli çok değişti.
Siz ısrarla albümlerinize odaklandınız. Bu tüketim şekli
ALTI AŞK, ALTI HÜZÜN
sizin üretimlerinizi etkiliyor mu?
l Albümünüzde melankoli ön planda ama aynı zamanda
Benim duruşum; müziğin de hızla tüketildiği, her
yeniden ayağa kalkma da... Şarkılar nasıl bir araya geldi?
şeyin “tek tıkla” geçiştirildiği bu dijital çağda, albüm
‘Köyceğiz’in sakinliği yükleri attı’
Hayatın, hayatların tıpkısı aslında biraz. İçinde
formatında ısrar etmek. Artık single’lar ve anlık
melankolik bir ayağa kalkış teması bulunmasının kaynağı
l Köyceğiz’deki hayatınız nasıl sesiniz de kalabalık aranjmanlara
popülariteler ön planda. Ancak bu durum benim üretim
bu. Altı aşk ve altı hüzün teması etrafında buluşan bir
gidiyor? Doğayla iç içe, sakin bir yaşam ihtiyaç duymaz. Köyceğiz’in sakinliği,
felsefemi olumsuz anlamda etkilemiyor, aksine beni
konsept oldu. Şarkılarımız, aşk, ayrılık, özlem, hayat ve
olduğunu düşünüyorum. Bu yaşam şekli şarkıların ve yorumun üzerindeki
albüm yapma fikrine daha sıkı bağlıyor. Elbette çağın
kadın sınırlarıyla örüldü. Yıllırdır şarkılarını söyleyen şarkılarınıza, yorumunuza ve duygu gereksiz yükleri atmasını, doğrudan
getirdiği dinamikleri ve dinleyicinin sabırsızlığını göz
dünyanıza nasıl yansıyor? hisse ve öze odaklanmamı sağlıyor.
Gülay, şimdi bu birleşimde kendine ruh üflemiş oldu.
ardı edemeyiz. Üretim sürecinde belki düzenlemeler veya
Köyceğiz’deki yaşam; İstanbul’un Müzik yolculuğuma yansıyan; hüznün,
şarkı süreleri üzerinde bunun dönemsel etkileri olabilir.
l Albümde “Altı aşk ve altı hüzün” teması var. Bu
gürültüsünden, betonlaşmasından ve umudun ve yaşam sevincinin katıksız
Fakat işin özüne, yani şarkıların barındırdığı duyguya ve
duygusal dengeyi ve müzikal altyapıyı nasıl kurguladınız?
yapay ilişkilerinden uzaklaşarak toprağa, bir samimiyet biçimi burada.
Aşk şarkılarında daha sıcak, umutlu ve sarıp o albümün anlatmak istediği hikâyeye asla dokunamaz.
denize, dinginliğe ve sadeliğe sığınmak Köyceğiz benim için bir şifa, bir
sarmalayan tınılar tercih ederken hüzün temalı Ben müziğimi anlık tüketim için değil, kalıcı olması ve gibi. Metropolün kaosu bittiğinde nefes...
eserlerde o derin yalnızlığı ve çıplaklığı hissettirecek dinleyicinin hayatında bir iz bırakması için yapıyorum.
Nev, içten içe yaşadıklarımızı yüzümüze vurdu ve gitti
Bir Nev’i veda
Nev’i uzun yıllardır tanıyan dostlarından bazıları sanatçıyı şu
sözlerle anlattı:
(Müzisyen) ASLI GÖKYOKUŞ: Nevzat Doğansoy; komik, şeytan
Yalnızlık çöktü üstümüze
tüylü, inişli, çıkışlı, kırılgan, zor... Nev; müthiş şarkıcı, çok iyi gitarist,
komple bir müzisyen... 2002’den bugüne çok kez aynı gün, aynı
sahnelerde konserler verdik, birlikte şarkılar söyledik. “Mış Gibi”yi
kaydettik.
MAHİR ARHAN
Eşim Erdal Yıldırım ile bir Nev
konseri sonrası kuliste tanıştık.
ev, geçen hafta henüz 57 yaşındayken yaşama veda
Erdal’ın evine ilk kez gittiğimde
etti. Bu kötü haberi duyan hemen hemen herkesin
yanımda Nevzat vardı, evlenirken
eli ilk andan itibaren bir Nev şarkısına gitti. Belki düğünümüzde de... Çok küçük
yaşta babasız kalmıştı. Annesine
de 2000’lerin başına, genç oldukları yıllara, çeyrek
müthiş bir evlat oldu, tek başına
Nasırlık bir zaman dilimine doğru zamanda yolculuğa
büyük bir mücadele verdi. O Nev, Aslı Gökyokuş ve Erdal Yıldırım
çıktılar... Nev ilk çıkışını yaptığında hem sesinin rengiyle hayran
mücadele sırasında kendisini hem
bırakmıştı kendine hem de şarkılarında bir ozan edasıyla kurduğu
fiziksel hem de ruhsal olarak çok yıprattı, kaybına hiç alışamadı.
samimi dünyayla. Gençlikte genelde duygular yoğun yaşanır,
Seçimlerimiz sonuçlarımızı belirliyor. Ellerinden gelenin belki de
belki aşk acısı da çekilir ancak çekilmese de içten içe bir yalnızlık
fazlasını yapan dostlarına rağmen Nevzat kendisini bırakmayı seçti.
hissedilir. Bu his hiç bitecek mi bilemezsiniz, belki bazıları
devam ediyordu: “İçimde kaleler inşa ettim kırılmamak adına
Dün hastalığında bile sessiz kalan herkesi Nev paylaşımı yaparken
üstesinden gelir ama bazılarında hiç geçmez...
/ Harcına gözyaşı döktüm daha da sağlam olsun diye / Şimdi görünce Zor’un sözlerini düşündüm. “O senin bir anının benim
Nev’in vedasından beri Japon kültürünün “İnsanın üç yüzü
ömrüm olduğunu, ne çok sevildiğini, artık çok geç olduğunu”
yarattığım zindanlarda ışıksızım... Kaçtım kendime saklandım
(kalbi)” felsefesi zihnimde dolaşıp duruyor. Birincisi: Dünyaya, diyordu. Ne çok sevildiğini biliyor muydu? Bence hayır! Bilseydi
her küstüğümde / Vazgeçtim aynalardan vakitsiz uykularda /
hayata daha çok tutunmayı seçer miydi? Kim bilir...
insanlara ve topluma gösterilen kalp. Tamamen nezaket, uyum ve
İnsan kendine rağmen yaşamayı bilmeli bazen... / Benmişim
(Eski menajeri
sosyal beklentiler üzerine kurulu. İkincisi: Yalnızca yakın aileye, ) NİLGÜN EVREN: Nev’i, Teoman’la birlikte çalıştığım
kendimden bir korkak yaratmışım / Kendimi korurken en çok ben
yıllarda tanıdım. O dönem Teoman’ın arkasında gitar çalıyor, aynı
en yakın dostlara ve sevgiliye gösterilen samimi kalp. Üçüncüsü:
ürkütmüşüm / Benmişim kendimi savunurken en çok hançerleyen
zamanda arkadaşı olarak onunla birlikte sahne alıyordu. Sonra bir
Yalnızca kişinin kendisine sakladığı, kimseye gösterilmeyen
/ Bir meçhul olmuşum failim ben...”
gün bana gitarıyla “Zor” şarkısını çaldı ve “Bir şeyler yapalım, ben
kalp. İnsanın en saklı arzularını, korkularını ve gerçek benliğini
de albüm çıkarmak istiyorum” dedi. İşte bizim hikâyemiz böyle
En neşeli gözüken şarkılarından biri buysa, içinde yaşadığı
barındıran en dürüst tarafı...
başladı. Bugün geriye dönüp baktığımda, yalnızca bir kariyer
hüznün şiddetini siz tahmin edin... Çok şarkısında yürek de
Arkasından söylenenlerin arasında olumsuz bir söze rastlamak
değil, birlikte büyüttüğümüz koca bir hikâye görüyorum. Nev,
yakmıştır. Onlardan biri “Mühürlü Kaderim” ise şöyle can
zor. Ölüm haberinden sonra sosyal medyada paylaşılanlara baktık.
kendi dünyası olan, duyguları derin, yaptığı hiçbir şeyle kolay kolay
acıtıyor: “Böyle mi geçer bu rüya / Çok mu sevdin kederleri /
Bazısı Nev’i dinleyip melankolinin dibine vurduğu anılarını
yetinmeyen, müziğine ve kendine karşı çok mükemmeliyetçi bir
Hangi günahın bedelisin / Sen mühürlü kaderim / Hep mi cefa
yazdı, bazısı çekingenliği nedeniyle daha önce hiçbir ünlüyle
insandı. Bu tarafı onu çok özel kıldığı kadar çokça da yoruyordu.
fotoğraf çekilememişken Nev’in de yardımıyla utangaçlığını gördüğün reva / Yok mu sende hiç vefa / Mühürlü kaderim ben
Onu yakından tanıdıkça müziğinin arkasındaki insanı da tanıdım.
yendiğini anlattı, bazısı da konser sonrası çekilmiş fotoğraflarının Bugün onu anlatırken yalnızca müziğini değil, insan olarak Nev’i de
gibi erir misin / Mühürlü kaderim bir yol verir misin...”
anlatmak gerekirse yine üç kelime ile “Mükemmeliyetçi, kırılgan ve
altına ne kadar samimi davrandığını yazdı... Eski görüntüleri
Belki biz de yalnızlığımızı bize bizden iyi anlatan Nev’e
gerçekten Nev’i şahsına münhasır bir adamdı.”
paylaşıldı, birinde sokakta “Sayısal Loto 5 katrilyona koşuyor”
“Susma” isimli şarkısında geçen sözlerle veda etmeliyiz: “Susma,
(Pasaj Müzik’in kurucusu) MURAT DOĞAN: Nev ile Pasaj Müzik’in
yazısının önüne oturmuş, sağ eliyle sokak köpeğini sol eliyle
sen sustun ya yalnızlık çöktü üstüme / Anladım bu bir rüya,
kuruluşundan itibaren tanışıyoruz. 2004 yılından beri Nev’in bütün
sokak kedisini severken söylediği “Belki Sayısal’da 5 katrilyonu
anladım bu son veda...”
albümlerinin yayınını Pasaj Müzik olarak gerçekleştirdik. Müzik
bulamayabilirsiniz ama mahallede bu sevgiyi yaşamak, bu sevgiyi
dünyası çok önemli bir yeteneğini erken yaşta kaybetti maalesef.
bulmak daha iyi bence” diyordu. Günümüzde o masum canlara
MAKAMDAN AKUSTIK ROCK’A
Nev bir müzisyenden fazlasıydı, besteci, söz yazarı, prodüktör
bile katliam çağrıları yapan insanları görünce...
Nev’in müziğini Türkçe pop ve rock dalgasından ayıran
olarak, mühendis titizliğinde stüdyolarda ürettiği şarkılar üzerine
Peki ya arkadaşları? Günler sonra bile konuştuğumuz
temel unsur; Doğu’nun makamsal derinliği ile Batı’nın akustik
günlerce çalışır, kusursuz hale getirene kadar uğraşırdı. Tanıyan
dostlarının üzüntüsü seslerine yansıyordu. İstisnasız herkes
herkes bilir, yeteneği kariyerinden çok fazlasıydı Nev’in. Nev’in
ve rock altyapısını zorlamasız bir doğallıkla buluşturmasıydı.
iyiliğinden, samimiyetinden söz etti. Japon felsefesinin ilk iki
birçok şarkısı başucu şarkılar arasında yer alacak şüphesiz.
Gitarı yalnızca bir ritim çalgısı değil, makamsal taksimlerin
maddesi Nev adına çok olumluydu. Arkasından herkes “iyi
(Müzisyen) ERDAL YILDIRIM: 2000 yılında tanıştık. 26 yıl, çok
yükünü taşıyan bir anlatıcı olarak kurgulayan sanatçı; içindeki
bilirdik” diyordu... Ama üçüncüsünü tam anlamıyla bilemeyiz,
kısa bir süre dışında, hep yanımdaydın, hep yanındaydım. Amir-
o “gürültüyü” dinginleştirirken kalıplara teslim olmadı. “Her
şarkılarında yalnızlığını haykırsa da... “Müzik içimdeki gürültüyü Şef-Kolluk Kuvveti geceleri, önce Cool Bar, sonra Beyoğlu Hayal
Şeye Rağmen” ve “Sen Gibi” albümlerinde acoustic-rock ve
sahneleri... İlk albüm heyecanı, Arnavutköy’de stüdyodan çıkıp
sakinleştirme biçimim” derken o gürültünün şiddetini tahmin bile
blues tınılarıyla şarkı yazarı (singer-songwriter) kimliğini ön
arabada dinlediğimiz kayıtlar... Benim favorim “Efkârlıyım”dı, hâlâ
edemeyiz. Nitekim “son röportajları” denen söyleşilerde ne kadar
plana çıkarırken, “Bir Nev-i Alaturka” projesinde klasik Türk öyle. Ve şu an gerçekten de efkârlıyım... Biliyorduk annenden sonra
yalnız hissettiğini söylüyordu. Menajeri İlker Ercan’ın “Annesini
her şeyin daha “Zor” olacağını. O gün kabristanda “Yanı da benim”
müziğinin zenginliğini Batı müziğinin sistemine oya gibi
kaybettikten sonra kendisine hiç bakmamaya başladı. Kendini çok
demiştin. Aradan geçen iki buçuk senede birkaç kez takıldım sana,
işledi. Ağdalı vokal icralarından kaçınan samimi, minimalist ve
bıraktı” açıklaması da bize bir şeyler anlatıyor.
“Yerim hazır diye acele etme” diyerek. Düşüyordun, kalkıyordun,
gösterişsiz söyleme biçimi; sözlerindeki varoluşçu melankoliyle
Nev, dediği gibi dünyaya karşı hissettiği yalnızlığı şarkılarıyla
tekrar düşüyordun. Son düşüş yapraklara denk geldi, belki de o
birleştiğinde ortaya 2000’ler Türk müziğinin en özgün
dışavurdu, bu yalnızlık belli ki hiç geçmiyordu. En sevilen,
yüzden bir daha kalkmadın.
hatta neşeli gibi gözüken “Benmişim” şarkısı şöyle başlayıp sound’larından birini çıkardı.
Hoşça kal benim canım kardeşim.

