17 Kasım 2026 Salı Türkçe Subscribe Login

Catalog

Fotoğraf: Vedat Arık 1 KASIM 2026 6 Gülay, yeni albümüyle dijital çağın hızına inat kalıcı bir müzikal hikâye sunuyor Şarkısını söylemeye devam ediyor... ürk müziğinin özgün ve duru minimalist, akustik ve yaylı ağırlıklı dokunuşlar yorumcularından Gülay, üç yıllık yaptık. Sözcüklerin hakkını da verecek bir bir aranın ardından hazırladığı müzikal sarmal yarattık diye düşünüyorum. “Şarkısını Söyleyen Kadın” Gitarların sıcaklığıyla aşkın o can cana halini Talbümüyle dinleyicileriyle verirken, bağlama ve feryat eden yaylılarla da yeniden buluşuyor. İstanbul’un gürültüsünden coğrafyamızın o kadim hüznünü sound’umuza uzaklaşarak Köyceğiz’in doğasına ve sadelikle işledik. Sonuçta ortaya, ne aşkın dinginliğine sığınan sanatçı; altı aşk ve altı coşkusundan ne de hüznün ağırlığından ödün ORHUN hüzün teması etrafında şekillenen bu yeni veren, ikisinin dengesiyle demlenmiş, baştan ATMIŞ çalışmasında, hayatın iniş çıkışlarını ve sona bir hikâyesi olan çok içimize sinen bir demlenmiş duyguları müzikal bir hikâyeye albüm çıktı. dönüştürüyor. Dijital çağın “hızlı tüketim” baskısına ve HARF OYUNLU MESAJ tekli akımına karşı albüm bütünlüğünü savunmaya devam l Çıkış şarkınızın sözlerine gizlediğiniz harf oyunlu mesaj eden Gülay ile yeni üretim sürecini, müzikal duruşunu ve fikri nasıl ortaya çıktı? Dinleyiciyi nasıl bir keşif bekliyor? Köyceğiz’deki yaşamının yansımalarını konuştuk. Sözlere gizlenen o harf oyunlu mesaj fikri, aslında l Üç yıllık aranın ardından gelen yeni çalışmanız dinleyiciyle aramda sadece müzikle değil, zekayla “Şarkısını Söyleyen Kadın”, bugün durduğunuz yeri ve ve duyguyla örülü, çok daha derin bir bağ kurma olgunlaşma döneminizi nasıl özetliyor? arzusundan doğdu. Onları, tam anlamıyla dedektiflik Dün olduğu gibi, bugün de duygu ve cesaret odaklı yapacakları, sabır ve dikkat gerektiren bir keşif süreci bir iş yaptık. Ancak daha uzun damıtarak. Sevgili bekliyor. Şarkıyı ilk dinlediklerinde kulaklarına çalınan Okan Özdemir’in aranjörlüğünde değerli besteci o tanıdık, hüzünlü ya da coşkulu Gülay melodilerinin arkadaşlarımla bu odakta birleşmeyi başardık. Benim ardında, aslında tamamen başka bir alt metin akıyor. duruşum ve yaşamsal özetim kadar; tüm insanların Satır başlarını bir araya getirdiklerinde, kelimelerin iç dünyasını özetleyen bir çalışma sunduğumuzu içindeki vurgulu harfleri yan yana koyduklarında ya düşünüyorum. “Hamdım, piştim, oldum” felsefesini da nakarattaki o gizli ritmi çözdüklerinde karşılarına elbette önemsiyorum. Ancak her işimiz, dinleyenle tek bir kelime, belki bir isim ya da doğrudan kalplerine bütünleştiğim her şarkım; benim için “birlikte pişme” dokunacak gizli bir manifesto çıkıyor. anlamı da taşıyor. Dolayısıyla; ben tek başıma değilim, onlarla birlikte oluyor ne oluyorsa. l 90’lardan bugüne müziğin tüketim şekli çok değişti. Siz ısrarla albümlerinize odaklandınız. Bu tüketim şekli ALTI AŞK, ALTI HÜZÜN sizin üretimlerinizi etkiliyor mu? l Albümünüzde melankoli ön planda ama aynı zamanda Benim duruşum; müziğin de hızla tüketildiği, her yeniden ayağa kalkma da... Şarkılar nasıl bir araya geldi? şeyin “tek tıkla” geçiştirildiği bu dijital çağda, albüm ‘Köyceğiz’in sakinliği yükleri attı’ Hayatın, hayatların tıpkısı aslında biraz. İçinde formatında ısrar etmek. Artık single’lar ve anlık melankolik bir ayağa kalkış teması bulunmasının kaynağı l Köyceğiz’deki hayatınız nasıl sesiniz de kalabalık aranjmanlara popülariteler ön planda. Ancak bu durum benim üretim bu. Altı aşk ve altı hüzün teması etrafında buluşan bir gidiyor? Doğayla iç içe, sakin bir yaşam ihtiyaç duymaz. Köyceğiz’in sakinliği, felsefemi olumsuz anlamda etkilemiyor, aksine beni konsept oldu. Şarkılarımız, aşk, ayrılık, özlem, hayat ve olduğunu düşünüyorum. Bu yaşam şekli şarkıların ve yorumun üzerindeki albüm yapma fikrine daha sıkı bağlıyor. Elbette çağın kadın sınırlarıyla örüldü. Yıllırdır şarkılarını söyleyen şarkılarınıza, yorumunuza ve duygu gereksiz yükleri atmasını, doğrudan getirdiği dinamikleri ve dinleyicinin sabırsızlığını göz dünyanıza nasıl yansıyor? hisse ve öze odaklanmamı sağlıyor. Gülay, şimdi bu birleşimde kendine ruh üflemiş oldu. ardı edemeyiz. Üretim sürecinde belki düzenlemeler veya Köyceğiz’deki yaşam; İstanbul’un Müzik yolculuğuma yansıyan; hüznün, şarkı süreleri üzerinde bunun dönemsel etkileri olabilir. l Albümde “Altı aşk ve altı hüzün” teması var. Bu gürültüsünden, betonlaşmasından ve umudun ve yaşam sevincinin katıksız Fakat işin özüne, yani şarkıların barındırdığı duyguya ve duygusal dengeyi ve müzikal altyapıyı nasıl kurguladınız? yapay ilişkilerinden uzaklaşarak toprağa, bir samimiyet biçimi burada. Aşk şarkılarında daha sıcak, umutlu ve sarıp o albümün anlatmak istediği hikâyeye asla dokunamaz. denize, dinginliğe ve sadeliğe sığınmak Köyceğiz benim için bir şifa, bir sarmalayan tınılar tercih ederken hüzün temalı Ben müziğimi anlık tüketim için değil, kalıcı olması ve gibi. Metropolün kaosu bittiğinde nefes... eserlerde o derin yalnızlığı ve çıplaklığı hissettirecek dinleyicinin hayatında bir iz bırakması için yapıyorum. Nev, içten içe yaşadıklarımızı yüzümüze vurdu ve gitti Bir Nev’i veda Nev’i uzun yıllardır tanıyan dostlarından bazıları sanatçıyı şu sözlerle anlattı: (Müzisyen) ASLI GÖKYOKUŞ: Nevzat Doğansoy; komik, şeytan Yalnızlık çöktü üstümüze tüylü, inişli, çıkışlı, kırılgan, zor... Nev; müthiş şarkıcı, çok iyi gitarist, komple bir müzisyen... 2002’den bugüne çok kez aynı gün, aynı sahnelerde konserler verdik, birlikte şarkılar söyledik. “Mış Gibi”yi kaydettik. MAHİR ARHAN Eşim Erdal Yıldırım ile bir Nev konseri sonrası kuliste tanıştık. ev, geçen hafta henüz 57 yaşındayken yaşama veda Erdal’ın evine ilk kez gittiğimde etti. Bu kötü haberi duyan hemen hemen herkesin yanımda Nevzat vardı, evlenirken eli ilk andan itibaren bir Nev şarkısına gitti. Belki düğünümüzde de... Çok küçük yaşta babasız kalmıştı. Annesine de 2000’lerin başına, genç oldukları yıllara, çeyrek müthiş bir evlat oldu, tek başına Nasırlık bir zaman dilimine doğru zamanda yolculuğa büyük bir mücadele verdi. O Nev, Aslı Gökyokuş ve Erdal Yıldırım çıktılar... Nev ilk çıkışını yaptığında hem sesinin rengiyle hayran mücadele sırasında kendisini hem bırakmıştı kendine hem de şarkılarında bir ozan edasıyla kurduğu fiziksel hem de ruhsal olarak çok yıprattı, kaybına hiç alışamadı. samimi dünyayla. Gençlikte genelde duygular yoğun yaşanır, Seçimlerimiz sonuçlarımızı belirliyor. Ellerinden gelenin belki de belki aşk acısı da çekilir ancak çekilmese de içten içe bir yalnızlık fazlasını yapan dostlarına rağmen Nevzat kendisini bırakmayı seçti. hissedilir. Bu his hiç bitecek mi bilemezsiniz, belki bazıları devam ediyordu: “İçimde kaleler inşa ettim kırılmamak adına Dün hastalığında bile sessiz kalan herkesi Nev paylaşımı yaparken üstesinden gelir ama bazılarında hiç geçmez... / Harcına gözyaşı döktüm daha da sağlam olsun diye / Şimdi görünce Zor’un sözlerini düşündüm. “O senin bir anının benim Nev’in vedasından beri Japon kültürünün “İnsanın üç yüzü ömrüm olduğunu, ne çok sevildiğini, artık çok geç olduğunu” yarattığım zindanlarda ışıksızım... Kaçtım kendime saklandım (kalbi)” felsefesi zihnimde dolaşıp duruyor. Birincisi: Dünyaya, diyordu. Ne çok sevildiğini biliyor muydu? Bence hayır! Bilseydi her küstüğümde / Vazgeçtim aynalardan vakitsiz uykularda / hayata daha çok tutunmayı seçer miydi? Kim bilir... insanlara ve topluma gösterilen kalp. Tamamen nezaket, uyum ve İnsan kendine rağmen yaşamayı bilmeli bazen... / Benmişim (Eski menajeri sosyal beklentiler üzerine kurulu. İkincisi: Yalnızca yakın aileye, ) NİLGÜN EVREN: Nev’i, Teoman’la birlikte çalıştığım kendimden bir korkak yaratmışım / Kendimi korurken en çok ben yıllarda tanıdım. O dönem Teoman’ın arkasında gitar çalıyor, aynı en yakın dostlara ve sevgiliye gösterilen samimi kalp. Üçüncüsü: ürkütmüşüm / Benmişim kendimi savunurken en çok hançerleyen zamanda arkadaşı olarak onunla birlikte sahne alıyordu. Sonra bir Yalnızca kişinin kendisine sakladığı, kimseye gösterilmeyen / Bir meçhul olmuşum failim ben...” gün bana gitarıyla “Zor” şarkısını çaldı ve “Bir şeyler yapalım, ben kalp. İnsanın en saklı arzularını, korkularını ve gerçek benliğini de albüm çıkarmak istiyorum” dedi. İşte bizim hikâyemiz böyle En neşeli gözüken şarkılarından biri buysa, içinde yaşadığı barındıran en dürüst tarafı... başladı. Bugün geriye dönüp baktığımda, yalnızca bir kariyer hüznün şiddetini siz tahmin edin... Çok şarkısında yürek de Arkasından söylenenlerin arasında olumsuz bir söze rastlamak değil, birlikte büyüttüğümüz koca bir hikâye görüyorum. Nev, yakmıştır. Onlardan biri “Mühürlü Kaderim” ise şöyle can zor. Ölüm haberinden sonra sosyal medyada paylaşılanlara baktık. kendi dünyası olan, duyguları derin, yaptığı hiçbir şeyle kolay kolay acıtıyor: “Böyle mi geçer bu rüya / Çok mu sevdin kederleri / Bazısı Nev’i dinleyip melankolinin dibine vurduğu anılarını yetinmeyen, müziğine ve kendine karşı çok mükemmeliyetçi bir Hangi günahın bedelisin / Sen mühürlü kaderim / Hep mi cefa yazdı, bazısı çekingenliği nedeniyle daha önce hiçbir ünlüyle insandı. Bu tarafı onu çok özel kıldığı kadar çokça da yoruyordu. fotoğraf çekilememişken Nev’in de yardımıyla utangaçlığını gördüğün reva / Yok mu sende hiç vefa / Mühürlü kaderim ben Onu yakından tanıdıkça müziğinin arkasındaki insanı da tanıdım. yendiğini anlattı, bazısı da konser sonrası çekilmiş fotoğraflarının Bugün onu anlatırken yalnızca müziğini değil, insan olarak Nev’i de gibi erir misin / Mühürlü kaderim bir yol verir misin...” anlatmak gerekirse yine üç kelime ile “Mükemmeliyetçi, kırılgan ve altına ne kadar samimi davrandığını yazdı... Eski görüntüleri Belki biz de yalnızlığımızı bize bizden iyi anlatan Nev’e gerçekten Nev’i şahsına münhasır bir adamdı.” paylaşıldı, birinde sokakta “Sayısal Loto 5 katrilyona koşuyor” “Susma” isimli şarkısında geçen sözlerle veda etmeliyiz: “Susma, (Pasaj Müzik’in kurucusu) MURAT DOĞAN: Nev ile Pasaj Müzik’in yazısının önüne oturmuş, sağ eliyle sokak köpeğini sol eliyle sen sustun ya yalnızlık çöktü üstüme / Anladım bu bir rüya, kuruluşundan itibaren tanışıyoruz. 2004 yılından beri Nev’in bütün sokak kedisini severken söylediği “Belki Sayısal’da 5 katrilyonu anladım bu son veda...” albümlerinin yayınını Pasaj Müzik olarak gerçekleştirdik. Müzik bulamayabilirsiniz ama mahallede bu sevgiyi yaşamak, bu sevgiyi dünyası çok önemli bir yeteneğini erken yaşta kaybetti maalesef. bulmak daha iyi bence” diyordu. Günümüzde o masum canlara MAKAMDAN AKUSTIK ROCK’A Nev bir müzisyenden fazlasıydı, besteci, söz yazarı, prodüktör bile katliam çağrıları yapan insanları görünce... Nev’in müziğini Türkçe pop ve rock dalgasından ayıran olarak, mühendis titizliğinde stüdyolarda ürettiği şarkılar üzerine Peki ya arkadaşları? Günler sonra bile konuştuğumuz temel unsur; Doğu’nun makamsal derinliği ile Batı’nın akustik günlerce çalışır, kusursuz hale getirene kadar uğraşırdı. Tanıyan dostlarının üzüntüsü seslerine yansıyordu. İstisnasız herkes herkes bilir, yeteneği kariyerinden çok fazlasıydı Nev’in. Nev’in ve rock altyapısını zorlamasız bir doğallıkla buluşturmasıydı. iyiliğinden, samimiyetinden söz etti. Japon felsefesinin ilk iki birçok şarkısı başucu şarkılar arasında yer alacak şüphesiz. Gitarı yalnızca bir ritim çalgısı değil, makamsal taksimlerin maddesi Nev adına çok olumluydu. Arkasından herkes “iyi (Müzisyen) ERDAL YILDIRIM: 2000 yılında tanıştık. 26 yıl, çok yükünü taşıyan bir anlatıcı olarak kurgulayan sanatçı; içindeki bilirdik” diyordu... Ama üçüncüsünü tam anlamıyla bilemeyiz, kısa bir süre dışında, hep yanımdaydın, hep yanındaydım. Amir- o “gürültüyü” dinginleştirirken kalıplara teslim olmadı. “Her şarkılarında yalnızlığını haykırsa da... “Müzik içimdeki gürültüyü Şef-Kolluk Kuvveti geceleri, önce Cool Bar, sonra Beyoğlu Hayal Şeye Rağmen” ve “Sen Gibi” albümlerinde acoustic-rock ve sahneleri... İlk albüm heyecanı, Arnavutköy’de stüdyodan çıkıp sakinleştirme biçimim” derken o gürültünün şiddetini tahmin bile blues tınılarıyla şarkı yazarı (singer-songwriter) kimliğini ön arabada dinlediğimiz kayıtlar... Benim favorim “Efkârlıyım”dı, hâlâ edemeyiz. Nitekim “son röportajları” denen söyleşilerde ne kadar plana çıkarırken, “Bir Nev-i Alaturka” projesinde klasik Türk öyle. Ve şu an gerçekten de efkârlıyım... Biliyorduk annenden sonra yalnız hissettiğini söylüyordu. Menajeri İlker Ercan’ın “Annesini her şeyin daha “Zor” olacağını. O gün kabristanda “Yanı da benim” müziğinin zenginliğini Batı müziğinin sistemine oya gibi kaybettikten sonra kendisine hiç bakmamaya başladı. Kendini çok demiştin. Aradan geçen iki buçuk senede birkaç kez takıldım sana, işledi. Ağdalı vokal icralarından kaçınan samimi, minimalist ve bıraktı” açıklaması da bize bir şeyler anlatıyor. “Yerim hazır diye acele etme” diyerek. Düşüyordun, kalkıyordun, gösterişsiz söyleme biçimi; sözlerindeki varoluşçu melankoliyle Nev, dediği gibi dünyaya karşı hissettiği yalnızlığı şarkılarıyla tekrar düşüyordun. Son düşüş yapraklara denk geldi, belki de o birleştiğinde ortaya 2000’ler Türk müziğinin en özgün dışavurdu, bu yalnızlık belli ki hiç geçmiyordu. En sevilen, yüzden bir daha kalkmadın. hatta neşeli gibi gözüken “Benmişim” şarkısı şöyle başlayıp sound’larından birini çıkardı. Hoşça kal benim canım kardeşim.
Subscribe Login
Home Subscription Packages Publications Help Contact Türkçe
x
Find from the following publications
Select all
|
Clear all
Find articles published in the following date range
Find articles containing words via the following methods
and and
and and
Clear